Πλαίσια

ΠΛΑΙΣΙΟ ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ [εαακ] για τη Γενικη Συνελευση της Πεμπτης 13/2/14

Το γενικότερο κλίμα αυταρχισμού:

Συνάδερφε… σίγουρα παρατηρείς ότι κάτι δεν πάει και τόσο καλά… Όσο και αν απορροφάται κανείς από τους εξοντωτικούς ρυθμούς με τους οποίου γίνονται τα μαθήματα πλέον στη σχολή δεν μπορεί να κλείσει ούτε τα μάτια ούτε τα αυτιά του στην κοινωνική πραγματικότητα, στο πεδίο της κοινωνικής καταστροφής και στο διάχυτο κλίμα αυταρχισμού που επικρατεί. Ενός αυταρχισμού που εξειδικεύεται σε πολλούς τομείς, από την αυξημένη καταστολή στις πορείες, τις χουντικές εμπνεύσεως πρακτικές των αστυνομικών δυνάμεων μέχρι την αυταρχικοποίηση του νομικού και σωφρονιστικού συστήματος και του μηχανισμού απονομής δικαιοσύνης.

Οι μνημονιακές πολιτικές της φτώχιας και της λιτότητας υπό τις επιταγές και με τις ευχές της ΕΕ είναι αυτές που έχουν αλλάξει τη ζωή μας σε πολλούς τομείς. Έχοντας να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 2009 και μετά εφαρμόζουν υπό τη μορφή πειράματος ένα σχέδιο ξεπεράσματος αυτής της κρίσης εις βάρος μας. Ποιων; Των νέων και των εργαζομένων.

Το κράτος περικόπτει όλο και περισσότερο από τις κοινωνικές παροχές (βλ. εκπαίδευση, υγεία, ρεύμα, νερό), μια σειρά από κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποιούνται, η φορολογία βαραίνει και όλα αυτά προκειμένου να φτιάξουμε εκείνη τη γερή «μπάζα» για να αποπληρώσουμε τους ληστρικούς τόκους του ελληνικού χρέους και να μας εγγυηθούν/ φορτώσουν το νέο δάνειο/πακέτο μέτρων.

Αυτός ο φαύλος κύκλος έχει εξαθλιώσει τους εργαζομένους και τη νεολαία τα τελευταία χρόνια αλλά έχει δημιουργήσει και ποτάμια οργής, τα οποία προκειμένου να τα κατευνάσει η κυβέρνηση επιστρατεύει κάθε μέσο καταστολής, όσο χουντικής εμπνεύσεως και αν φαντάζει, χτυπώντας, προσάγοντας και συλλαμβάνοντας διαδηλωτές, προχωρώντας σε επιστρατεύσεις απεργών, κλείνοντας εν μια νυκτί την ΕΡΤ, απαγορεύοντας συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας κλπ.

Στοίχημα αποτελεί η συσπείρωση αυτών των ρευμάτων οργής και αγανάκτησης σε ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο των αριστερών ριζοσπαστικών δυνάμεων, που θα βάζει στο επίκεντρο την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ και τη διαγραφή του χρέους, περιγράφοντας έναν εναλλακτικό δρόμο υπέρβασης της κρίσης προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας.

Στα καθ’ημάς

Η απειλή του χαμένου εξαμήνου:Πηγαίνοντας το χρόνο πίσω περίπου 2 μήνες όλοι θυμόμαστε τους τίτλους των κεντρικών δελτίων ειδήσεων – «Χάθηκε το εξάμηνο», με όποιες βέβαια παραλλαγές μπορούμε να σκεφτούμε! Όλη αυτή η συζήτηση τότε δεν ήταν κάτι άλλο παρά μια απειλή, ένα «όπλο» που χρησιμοποιήθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο απέναντι στον αγώνα των διοικητικών, ένας τρόπος να στραφεί η κοινή γνώμη εναντίον αυτού και των φοιτητικών κινητοποιήσεων, στο παιχνίδι του κοινωνικού αυτοματισμού, με απώτερο σκοπό τη διάλυσή του. Μια απειλή, όμως, που στην περίπτωση της Νομικής, παρότι άνοιξε ταυτόχρονα με τις υπόλοιπες, έγινε πραγματικότητα, κάνοντας μας ακόμη μια φορά να πρωτοτυπούμε!

Ποιος ήταν ο τρόπος λήψης της απόφασης αυτής:Στα πλαίσια της εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που μεταξύ άλλων προβλέπει την απομάκρυνση των φοιτητών, του πιο μαζικού κομματιού της ακαδημαϊκής κοινότητας, από τη λήψη των αποφάσεων που την αφορούν, έρχεται και η συντεταγμένη κίνηση των καθηγητών μας να λάβουν αυτή την απόφαση σε μια εν κρυπτώ Γενική Συνέλευση Τμήματος, για τη διεξαγωγή της οποίας οι φοιτητές καμία ενημέρωση δεν είχαν, παρά μόνο όταν ως κεραυνός εν αιθρία αυτή δημοσιοποιήθηκε.

Γιατί πάρθηκε αυτή η επιλογή: Αυτή η επιλογή αποτέλεσε αφενός μια προσπάθεια εκδίκησης από πλευράς του καθηγητικού σώματος, αφετέρου κινείται στα πλαίσια εφαρμογής της αναδιάρθρωσης (13 εβδομάδες), υπό τις κατευθύνσεις της αξιολόγησης («κύρος σχολής») και οριοθετεί πλήρως την δυνατότητα του ΦΣ να προβεί σε κινητοποιήσεις ένα επόμενο διάστημα υπό την απειλή της απώλειας άλλου ενός εξαμήνου.

Τι είναι οι Πρότυποι Εσωτερικοί Κανονισμοί;

Πρόκειται για την προσπάθεια εφαρμογής των βασικών κατευθύνσεων του Νόμου Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου- που αν και έχει ψηφιστεί δεν εφαρμόστηκε μέχρι τώρα- σε επίπεδο Ιδρυμάτων. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση δεν μπορεί να μένει στα χαρτιά και αυτό ήρθαν να εγγυηθούν οι Πρότυποι Εσωτερικοί Κανονισμοί για τα Α.Ε.Ι., που δημοσιοποιήθηκαν πριν λίγους μήνες από την Σύνοδο Πρυτάνεων και οι οποίοι θα συζητηθούν από τις Συγκλήτους, θα κατέβουν γνωμοδοτικά στις Συνελεύσεις Τμημάτων και κατόπιν θα επικυρωθούν κατά σειρά από Σύγκλητο-Συμβούλιο Ιδρύματος-Κοινή Υπουργική Απόφαση (Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Παιδείας). Αν κάποιο στάδιο δεν υλοποιηθεί, problemsolved! Το Υπουργείο είναι εδώ και επικυρώνει τους Π.Ε.Κ, και άρα ταυτόχρονα και το Αυταρχικό Εκπαιδευτήριο που οραματίζονται Φορτσάκης και Υπουργοί για μας χωρίς εμάς, με μια Κ.Υ.Α.!

Πρότυποι Εσωτερικοί Κανονισμοί… ένα καλά οργανωμένο σχέδιο

Το Πανεπιστήμιο και συνολικά η εκπαίδευση στην Ελλάδα της κρίσης βρίσκεται σε αναντιστοιχία με το υπό διαμόρφωση εργασιακό καθεστώς των κατηργημένων συλλογικών συμβάσεων, της ανεργίας του 60% στους νέους, των γενικευμένων απολύσεων και των επισφαλών-ανασφάλιστων, φθηνών, ευέλικτων και πειθήνιων εργαζομένων. Έτσι, είναι αναγκαίο οι μελλοντικοί απόφοιτοι των Ιδρυμάτων ν’ αποκτήσουν εκείνα τα τεχνικά [δεξιότητες] και ιδεολογικά χαρακτηριστικά που αρμόζουν στο νέο μοντέλο εργαζομένου. Γίνεται, λοιπόν, επιτακτική από πλευράς κράτους η επιθετική και ταχεία εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, με στόχο τη δημιουργία ενός κολλεγιοποιημένου Πανεπιστημίου.

 ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ;

Ρευστοποίηση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων: Ένα πτυχίο ισχυρό, όπως ισχύει μέχρι τώρα, με κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα και άρα αντίστοιχες απολαβές, αποτελεί εμπόδιο σε μία από τις βασικές κατευθύνσεις της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, αυτή της δημιουργίας εργαζομένων που θα ειδικεύονται, αποειδικεύονται και θα επανακαταρτίζονται, θα παίρνουν 400 ευρώ και δε θα βγάζουν κιχ. Στόχος, λοιπόν, αποτελεί η διάσπαση των πτυχίων μας και ο κατακερματισμός των προγραμμάτων σπουδών μας.

Εντατικοποίηση-Πειθάρχηση: Οι φοιτητές ξέρουν (σε πολύ μεγάλο βαθμό) να διεκδικούν και να υψώνουν εμπόδια στα σχέδια κυβέρνησης και Υπουργείου, ξέρουν να συζητούν στις συνελεύσεις τους, ξέρουν ότι υπάρχουν αμφιθέατρα, όπου αντί να διαβάζουν μόνο και να κρέμονται από τα χείλη του κάθε αντιδραστικού καθηγητή, συλλογικοποιούν τις ανησυχίες τους, ξέρουν ότι το Πανεπιστήμιο είναι χώρος πολιτικοποίησης και συλλογικών διαδικασιών, ξέρουν ότι εκτός από φοιτητές είναι και νεολαίοι που αγωνίζονται για όσα τους στερούν. Όλα αυτά πρέπει να τα ξεχάσουν. Πρέπει να γίνουν ρομπότ που τρέχουν ανάμεσα σε εργασίες, σημειώσεις και προόδους, ανταγωνίζονται το συμφοιτητή τους, φτιάχνουν με σχολαστικότητα το ατομικό τους προσοντολόγιο, πατάνε επί πτωμάτων για να πετύχουν.

Εισαγωγή Ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων/Ανταποδοτικότητα: Τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια εισάγονται με το θεσμό της Αξιολόγησης των Ιδρυμάτων, η οποία εκτός από το γεγονός ότι αποτελεί μοχλό εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, φέρνει και την έννοια της ανταποδοτικότητας στο λεξικό των Ιδρυμάτων. Η χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων πέραν του κρατικού προϋπολογισμού εξαρτάται από το κατά πόσο έχουν επιτευχθεί οι στόχοι και τα κριτήρια αξιολόγησης, όπως τίθενται από την ΑΔΙΠ [επιτροπή αξιολόγησης]. Με λίγα λόγια η ανταποδοτικότητα έχει να κάνει με το κατά πόσο κάθε ίδρυμα ήταν καλό ή κακό στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ταυτόχρονα και στο φόντο της απόσυρσης του Κράτους από υγεία και εκπαίδευση και των διευρυμένων ιδιωτικοποιήσεων, προκειμένου να μην είμαστε μόνο φθηνοί εργαζόμενοι, αλλά και φθηνοί φοιτητές-εκπαιδευόμενοι μελλοντικοί εργαζόμενοι[=2φορές φθηνοί],  στόχο αποτελεί η περικοπή των δωρεάν φοιτητικών παροχών και η μετακύληση του κόστους σπουδών στις πλάτες των φοιτητών, πάντα στο πλαίσιο της αναγκαστικής επιστροφής στα αμφιθέατρα για την όσο γίνεται γρηγορότερη έξοδο από το Πανεπιστήμιο.

Αποπολιτικοποίηση και αποστείρωση του Πανεπιστημίου: Ζήτημα αποτελεί για το Υπουργείο να μετατρέψει το Πανεπιστήμιο από χώρο αμφισβήτησης και συλλογικής κουλτούρας σε ένα εκπαιδευτικό κάτεργο, όπου οι φοιτητές θα βλέπουν τους συμφοιτητές τους σαν εμπόδιο στην προσωπική τους ανέλιξη και «θα κουβαλάνε για τους καθηγητές προτζέκτορες, για να τους κάνουν λέκτορες». Ένα αυταρχικό Εκπαιδευτήριο, με αντίστοιχες διοικήσεις, όπου οι φοιτητές δεν θα έχουν κανένα λόγο και με κανένα τρόπο δεν θα μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων.

ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ; (μια ματιά στους Π.Ε.Κ.)

Σε αντιστοιχία με τις παραπάνω κατευθύνσεις της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, οι Πρότυποι Εσωτερικοί Κανονισμοί φέρνουν με σαφή και αυστηρό τρόπο

Διάσπαση Πτυχίων: Πρώτη φορά προωθείται με σαφή τρόπο η εισαγωγή πιστωτικών μονάδων [60 ανά έτος]. Εισάγονται μαθήματα βαρύτητας καθώς και το φίλτρο από έτος σε έτος ανάλογα τη συμπλήρωση των μονάδων. Ορίζεται ότι κάθε τμήμα μπορεί να παρέχει περισσότερα προγράμματα σπουδών από 1 – που ήταν μέχρι τώρα- με ταυτόχρονο ανταγωνισμό μεταξύ των προγραμμάτων. Εισάγονται αλυσίδες μαθημάτων, ενώ ο κύκλος σπουδών διασπάται σε 2 κύκλους σπουδών[bachelor και master- δηλαδή, 3 και 1 έτη στη νομική] και προβλέπονται και προγράμματα σύντομου κύκλου σπουδών[2ετή].Το ενιαίο πτυχίο αντικαθίσταται από ένα τίτλο σπουδών-κουρελόχαρτο, που απλά θα βρίσκει τη θέση του στον ατομικό φάκελο προσόντων μας, ενώ εγγύηση για τη συνεχή επανακατάρτιση αποτελεί η ίδρυση Σχολών Διά Βίου Σπουδών. Σε αυτήν την κατεύθυνση συνηγορεί και η αλλαγή του προγράμματος σπουδών, βλέπε αντικατάσταση Συλλογικού Εργατικού από Ναυτικό Δίκαιο, η συγχώνευση Αξιογράφων και Γενικού Εμπορικού, οι σκέψεις για διάχυση της Ιστορίας Δικαίου και της Εισαγωγής στην Επιστήμη του Δικαίου σε άλλα μαθήματα.

Διαγραφές/ Όριο Εξέτασης/ Πειθαρχικά Συμβούλια: Στους Π.Ε.Κ. Ορίζεται η αυτοδίκαιη διαγραφή σε περίπτωση μη εγγραφής σε 2 εξάμηνα καθώς και γενικό όριο φοίτησης τα 2ν έτη, μετά το πέρας του οποίου επέρχεται και η διαγραφή. Να σημειωθεί εδώ ότι ο μέσος όρος αποφοίτησης της Νομικής είναι 6,5 χρόνια! Ακόμη, ορίζονται υποχρεωτικά 14 εβδομάδες διδασκαλίας και μειώνεται ασφυκτικά η εξεταστική περίοδος[3,3,4 εβδομάδες αντίστοιχα]. Μέσα σ’ όλα προβλέπεται ότι το όριο εξετάσεων σε ένα μάθημα είναι 6 φορές, μετά τις οποίες ο φοιτητής διαγράφεται, ενώ μετά τις πρώτες 3 θα εξεταζόμαστε από τριμελή επιτροπή. Συν τοις άλλοις προβλέπονται πειθαρχικά συμβούλια για τους φοιτητές που συνδικαλίζονται ή τέλος πάντων θεωρούνται ταραχοποιά στοιχεία!

Περικοπή φοιτητικών παροχών/Φοιτητοδάνεια/Δίδακτρα: Όπως ορίζεται στους Π.Ε.Κ., συγγράμματα θεωρούνται τα ηλεκτρονικά βιβλία, οι σημειώσεις των καθηγητών και ό, τι τέλος πάντων πέφτει στα χέρια μας σε χαρτί, γεγονός που στοχεύει στην επιστροφή στα αμφιθέατρα και στο αέναο κυνήγι σημειώσεων. Σε ό, τι αφορά τα φοιτητοδάνεια, αυτά γίνονται καθεστώς, προσφέρονται σε όλους τους φοιτητές και αποπληρώνονται από την εργασία του αποφοίτου, κάτι που αν εφαρμοστεί νομοτελειακά θα φέρει το μόνιμο άγχος για γρήγορη αποπεράτωση των σπουδών. Τέλος, ορίζεται η εισαγωγή διδάκτρων στον δεύτερο κύκλο σπουδών, κάτι που θα λειτουργήσει και σαν μοχλός εντατικοποίησης ,αφού εισάγεται σαν ποινή αποτυχίας στις εξετάσεις.

Αυταρχικά όργανα διοίκησης: Πέραν της συγκρότησης των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, που αποτελούν την πιο σκληρή έκφανση ενός Πανεπιστημίου που δεν λογαριάζει τους φοιτητές και τις αποφάσεις τους, είναι χαρακτηριστικό ότι με την εισαγωγή των Π.Ε.Κ., η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων περιορίζεται στη συμμετοχή τους στα Συμβούλια Σπουδών μέσα από εκλογές με ενιαίο ψηφοδέλτιο(!), οι οποίες μπορούν να διεξαχθούν και ηλεκτρονικά. Συν τοις άλλοις, στις συνελεύσεις Τμημάτων προβλέπεται η συμμετοχή ενός και μόνο φοιτητή -θα είναι ο φοιτητής/προσωπικότητα, βλέπεις- ενώ θεσμοθετείται ο Συνήγορος του Φοιτητή, επιτροπή που θα εξετάζει υποθέσεις εύρυθμης λειτουργίας του πανεπιστήμιου με δυνατότητα παραπομπής στη πειθαρχική εξουσία του ιδρύματος. Ούτε σκέψη φυσικά για το γεγονός της ύπαρξης των φοιτητικών συλλόγων και των γενικών τους συνελεύσεων.

Για την ανακοίνωση του τμήματος και η πρότασή μας:

Το τμήμα στις 4/2 έβγαλε μια ανακοίνωση λέγοντας ότι θα πραγματοποιηθεί εμβόλιμη εξεταστική για όλους τον Απρίλη και διπλή εξεταστική το καλοκαίρι. Επιπλέον μόνο το 4ο έτος θα διδαχθεί και θα εξετασθεί όλα τα μαθήματα του χειμερινού εξαμήνου μη χάνοντας εν τέλει το εξάμηνο. Από την ανακοίνωση αυτή πρέπει να βγάλουμε τα εξής συμπεράσματα: πρώτον, το χαμένο εξάμηνο ήταν πολιτική απόφαση καθώς δεν υπήρχε λόγος να μην διδαχθούν και τα άλλα δύο μαθήματα του χειμερινού εξαμήνου για να εξετασθούν τον Απρίλη. Δεύτερον, οι 13 εβδομάδες λειτουργούν μόνο ως απειλή, καθώς τα μαθήματα όλων των άλλων ετών πλην του πρώτου που θα εξετασθούν τον Απρίλη έχουν διδαχθεί σε 10 και όχι σε 13 εβδομάδες. Τρίτον, το τμήμα έχει σαφή κατεύθυνση διαχωρισμού και διάσπασή μας σε έτη.

Στη βάση αυτού εμείς προτείνουμε το εξής προκειμένου κανένα έτος να μη χάσει το εξάμηνο και να δώσουμε όλοι όλα τα μαθήματα τον Ιούνη: τα μαθήματα του εαρινού εξαμήνου, των οποίων οι παραδόσεις έχουν ήδη ξεκινήσει, θα έχουν διδαχτεί με το υπάρχον πρόγραμμα για 17 εβδομάδες μέχρι την καλοκαιρινή εξεταστική. Απέναντι σε αυτό, μπορούμε να διεκδικήσουμε να ολοκληρωθεί η παράδοσή τους σε 10 εβδομάδες (εφόσον και το Τμήμα φαίνεται να τις θεωρεί αρκετές με την απόφαση που έβγαλε) και τις υπόλοιπες 7 να διδάσκονται αποκλειστικά τα υπολειπόμενα 2 μαθήματα του χειμερινού εξαμήνου για κάθε έτος, ώστε να υπάρχει και περισσότερος χρόνος μέσα στην εβδομάδα για να ολοκληρωθεί η ύλη τους. Έτσι, στη διπλή εξεταστική του καλοκαιριού θα μπορούν να εξεταστούν 8 βασικά μαθήματα από κάθε έτος και ουσιαστικά όντως δεν θα έχει χαθεί κανένα εξάμηνο.

 

Πρόταση για τα ζητήματα σίτισης:

Οι περικοπές στον τομέα της σίτισης έχουν ως αποτέλεσμα την συντριπτική μείωση των φοιτητών που δικαιούνται να τρώνε δωρεάν στη λέσχη. Αυτό δεν σχετίζεται μόνο με την λογική της πλήρωσης οικονομικών κριτηρίων καθώς ακόμα και αυτοί που δικαιούνται να κάνουν αίτηση σύμφωνα με τα κριτήρια που τίθενται δε γίνονται όλοι δεκτοί, ακριβώς επειδή οι απομειωμένες θέσεις είναι συγκεκριμένες αριθμητικά και άρα αντιστοιχούν σε συγκεκριμένο, περιορισμένο αριθμό φοιτητών. Αυτό το γεγονός άλλωστε αποδεικνύει και την φαιδρότητα μιας ρητορείας περί δίκαιου μέτρου σχετικά με τις περικοπές στη σίτιση, αφού δεν σιτίζονται όλοι όσοι πληρούν ορισμένα κριτήρια, αλλά τα οικονομικά κριτήρια χρησιμοποιούνται ως προκάλυμμα για να δικαιολογήσουν τον περιορισμό των θέσεων σε έναν κλειστό αριθμό.

 

Πάνω σε αυτό η πρότασή μας είναι να κατοχυρωθεί δωρεάν σίτιση για όλους ανεξαιρέτως τους φοιτητές όπως ακριβώς ίσχυε μέχρι πρόπερσι. Αυτό πρέπει μέσα από δυναμικές κινητοποιήσεις να το κατοχυρώσουν οι ίδιοι οι φοιτητικοί σύλλογοι απαιτώντας αφενός να τους γνωστοποιηθούν τα στοιχεία του προϋπολογισμού του πανεπιστημίου που αφορούν στη σίτιση, αφετέρου να απαιτήσουν με φυσική παρουσία του συλλόγου στη λέσχη την δωρεάν σίτιση όλων των φοιτητών.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

    • Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση
    • Ενιαία πτυχία, δουλειά με δικαιώματα

 

    • Καμία εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, καμία διαγραφή φοιτητών

 

    • Καμία εφαρμογή των νόμων Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου και του σχεδίου Αθήνα
    • Μπλοκάρισμα των Πρότυπων Εσωτερικών Κανονισμών
    • Όχι στην εξωτερική και εσωτερική αξιολόγηση των ιδρυμάτων

 

  • Σίτιση, στέγαση, συγγράμματα για όλους τους φοιτητές – καμία περικοπή φοιτητικών παροχώνΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
  • Άμεση διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης Τμήματος
  • Κανένα έτος να μη χάσει το εξάμηνο! Να διδαχθούν και να εξετασθούν και τα άλλα δύο μαθήματα του χειμερινού εξαμήνου σε όλα τα έτη σύμφωνα με την παραπάνω πρότασή μας
  • Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών και όροι παρακολούθησης, ρύθμιση του εβδομαδιαίου προγράμματος διδασκαλίας ώστε να μην εξουθενώνονται οι φοιτητές που στοιβάζονται σε αίθουσες από το πρωί μέχρι το βράδυ
  • Σίτιση για όλους τους φοιτητές μόνο με την επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας
  • Για το πρώτο έτος, το πιστοποιητικό εγγραφής και η βεβαίωση σπουδών να ισχύουν έναντι πάσο για όλο το διάστημα κατά το οποίο δεν είναι δυνατόν να χορηγηθεί πάσο από τη σχολή και σε κάθε περίπτωση να συνεχιστεί το καθεστώς με βάση το οποίο όλοι οι πρωτοετείς τρώνε δωρεάν στη λέσχη σίτισης
  • Καμία αναγνώριση των Συμβουλίων Ιδρύματος και κάθε αυταρχικής διοίκησης – Καταδικάζουμε τον αποκλεισμό της κ. Καραμαλέγκου από υποψήφια κοσμήτορα στη Φιλοσοφική Σχολή

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ:

  • Κατάληψη στη γραμματεία την Παρασκευή 14/2 από τις 12 η ώρα και μέχρι να μιλήσουμε με τον πρόεδρο του τμήματος, Θ. Φορτσάκη και να δεχθεί να συζητηθούν τα αιτήματά μας σε Γενική Συνέλευση Τμήματος
  • Μαζική κινητοποίηση στη λέσχη σίτισης την Τρίτη 18/2
Advertisements

ΕΝΙΑΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 17/9/13

για τη συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου Νομικής [17/9] [ραπαν-σαφν/αντινομια (σχήματα ΕΑΑΚ), ΑΡΕΝ, Αγωνιστικές Κινήσεις]

Το «success story» της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ καταρρέει

«Η Ελλάδα θα απογειωθεί το Σεπτέμβρη» υποσχόταν ο Αντώνης Σαμαράς λίγους μήνες πριν και ήδη, από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα καταλάβαμε τι εννοούσε. Μετά τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για το κλείσιμο της ΕΡΤ και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας η κυβέρνηση παρουσιάζει το success story vol.3 θέτοντας σε καθεστώς διαθεσιμότητας 12.500 δημοσίους υπαλλήλους εκ των οποίων 1.500 είναι διοικητικοί υπάλληλοι στα ΑΕΙ και ΤΕΙ όλης της χώρας, ενώ μέχρι τα τέλη του 2013 σε καθεστώς διαθεσιμότητας θα τεθούν άλλοι 12.500 εργαζόμενοι. Από αυτήν την διαδικασία στα πλαίσια των επιταγών της Τρόικα προβλέπονται 4.000 απολύσεις εντός του 2013 και συνολικά άλλες 15.000 μέχρι το τέλος του 2014. Εκτός από αυτό, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και κρατικών επιχειρήσεων όπως η ΛΑΡΚΟ και ο ΟΠΑΠ εξυπηρετούν τα κυβερνητικά σχέδια αποκρατικοποιήσεων.

Η κυβέρνηση επί της ουσίας καταρτίζοντας λίστες υποψήφιων ανέργων (οι περισσότεροι από τους εργαζομένους σε διαθεσιμότητα θα απολυθούν) χτίζει το μύθο της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας αποκρύπτοντας πως ο πραγματικός λόγος των απολύσεων δεν είναι άλλος απ’ τον μονόδρομο της ολοένα και βαθύτερης λιτότητας που επιβάλλει η μνημονιακή πολιτική. Οι μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων προκειμένου να νομιμοποιηθούν στην κοινή γνώμη γίνονται στο όνομα της εξυγίανσης και υπουργοί, τεχνοκράτες και δημοσιογράφοι πρωτοστατούν σ’ ένα κυνήγι μαγισσών με διωκόμενους τους “τεμπέληδες”, τους “κοπρίτες” (κατά τον Πάγκαλο) εργαζομένους του δημοσίου τομέα. Οι εργαζόμενοι βέβαια έχουν προχωρήσει ήδη σε δυναμικές κινητοποιήσεις (5μερες κυλιόμενες απεργίες – καταλήψεις εργαζομένων στο ΙΚΑ, σε μια σειρά υπουργείων, καταλήψεις νοσοκομείων, απεργίες καθηγητών και διοικητικών).

Στο παιχνίδι του φόβου και της τρομοκρατίας του λαού που έχει στήσει η κυβέρνηση, βοηθός και δεξί τους χέρι αποτελεί η νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Μετά τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους, τους οροθετικούς, σειρά στα θύματα της απροκάλυπτης βίας τους έχουν οι αριστεροί αγωνιστές, και στο τελευταίο περιστατικό οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ. Οι φασίστες, αφού εκθείασαν δημόσια τους εφοπλιστές της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης του Περάματος λέγοντας ότι «όσο κάνουν κουμάντο οι αριστεροί στη ζώνη δεν θα έρθει κανένα καράβι για να έχει δουλειά ο κόσμος» και ότι «εμείς τους εφοπλιστές μας τους θέλουμε γιατί από αυτούς εξαρτιόμαστε» αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι αποτελούν το μακρύ χέρι του συστήματος, και ότι θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να καταστείλουν όποιον και ό, τι εμποδίζει την αναπαραγωγή και την κερδοφορία του κυρίαρχου συστήματος εξουσίας.

Μέσα σε όλα αυτά οι δυνάμεις της «ανεπτυγμένης Δύσης», μεταξύ των οποίων και η ελληνική κυβέρνηση της Ε.Ε, του Δ.Ν.Τ και των Μνημονίων, ετοιμάζονται να επέμβουν στη Συρία, για να επιβάλλουν εκεί με τη βία τη δικιά τους «ειρήνη». Οι λαοί όμως δεν έχουν απλώς βαρεθεί το ίδιο παραμύθι, έχουν εξοργιστεί. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία στην Ελλάδα, οι σύντροφοί τους των άλλων χωρών, πρέπει να σταθούν στο πλάι του λαού της Συρίας, ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση από πλευράς ΗΠΑ και να υποστηρίξουν το δικαίωμα του λαού της Συρίας στην αυτοδιάθεση! Από τον αυταρχισμό του Άσαντ δεν θα σώσει το λαό της Συρίας η ιμπεριαλιστική υπερδύναμη των ΗΠΑ αλλά μόνο αυτός μπορεί να παλέψει για δημοκρατικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες.

Για την επίθεση στους εργαζόμενους των πανεπιστημίων

Οι απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων, οι οποίοι καλύπτουν πολύ σημαντικά πόστα στη λειτουργία των Ιδρυμάτων, θα δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Η υπολειτουργία πολλών σχολών και τμημάτων είναι δεδομένη, προδιαγράφοντας ένα πανεπιστήμιο με διαλυμένες υποδομές. Ειδικά για σχολές που μεγάλο μέρος των προγραμμάτων σπουδών αποτελείται από εργαστήρια, λόγω της έλλειψης προσωπικού είναι βέβαιο ότι η λειτουργία πολλών από αυτών θα είναι οριακά ανέφικτη.

Είναι σαφής κατεύθυνση η μετακύλιση του κόστους σπουδών στις πλάτες των φοιτητών, καθώς τα κενά που θα προκύψουν σε εργασιακές θέσεις που αφορούν την διαδικασία της κατάρτισης (όπως πχ στα εργαστήρια της ιατρικής) θα κληθούν να τα καλύψουν οι φοιτητές από την τσέπη τους. Όλα αυτά δυσχεραίνουν τη καθημερινότητα των φοιτητών, κάνοντας πιο δύσκολη την συνέχιση των σπουδών τους, πόσο μάλλον για φοιτητές από φτωχότερες λαΪκές οικογένειες που πλήττονται οικονομικά στο φόντο της κρίσης.

Όλα αυτά είναι μέρος της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που επιχειρούν εδώ και χρόνια στο ελληνικό πανεπιστήμιο είτε μέσα από τους νόμους Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου είτε μέσα από το σχέδιο Αθηνά είτε με τους Προτύπους Εσωτερικούς Κανονισμούς που επίκειται να περάσουν στα μέσα της χρονιάς εισάγοντας κυρίαρχα το μέτρο των διαγραφών των φοιτητών στα ν+2 χρόνια.

Οι απολύσεις αποτελούν κομμάτι της προσπάθειας για τη συνολική μετάλλαξη του πανεπιστημίου σ’ ένα πανεπιστήμιο λιγότερο δημόσιο, λιγότερο δωρεάν, με πιο αυταρχικές διοικήσεις (βλέπε διοικητική αυτοτέλεια Νομικής με υπερεξουσίες κοσμήτορα, Συμβούλια Ιδρύματος που δεν υπολογίζουν την φωνή φοιτητών και εργαζομένων), αποξενώνοντας τους φοιτητές από κάθε συλλογική διαδικασία και διεκδίκηση, προωθώντας τον ανταγωνισμό, το αέναο κυνήγι προσόντων και τον ατομικό δρόμο και εν τέλει προοιωνίζοντας την ένταξη στην επισφαλή και χαμηλά αμειβόμενη εργασία, στην συνεχή επανακατάρτιση και στο βάθος την ανεργία.

Εκεί εν τέλει στοχεύουν οι συνεχείς περικοπές στις φοιτητικές παροχές (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα), οι διαγραφές φοιτητών στα ν+2 και 2ν έτη, οι διασπάσεις πτυχίων και προγραμμάτων σπουδών και η αντίστοιχη ρευστοποίηση επαγγελματικών δικαιωμάτων που επιφέρει το σχέδιο Αθηνά. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ψήφιση του Νέου Κώδικα Δικηγόρων (κατά προφανή πραξικοπηματικό και αυταρχικό τρόπο) που έρχεται να επισφραγίσει την εργασία χωρίς δικαιώματα κυρίως για τους νέους δικηγόρους στη βάση των κατευθύνσεων που μπαίνουν και από το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Απασχόληση των νέων.

Το «Νέο Σχολείο» απολύει τους καθηγητές και στέλνει τους μαθητές στην αμάθεια και την ανεργία

Οι καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μετά την προδοτική στάση των συνδικαλιστικών παρατάξεων των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ), τη πολιτική ατολμία και υποχωρητισμό της κοινοβουλευτικής αριστεράς, τις συνολικότερες ανεπάρκειες των υπόλοιπων αγωνιστικών πολιτικών συλλογικοτήτων στον αγώνα που επιχείρησαν να δώσουν το Μάιο, καλούνται τώρα να σκύψουν το κεφάλι στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης που προωθεί το πρόγραμμα της κινητικότητας – διαθεσιμότητας (δηλαδή απολύσεων) στην εκπαίδευση. Η δικομματική κυβέρνηση ακολουθεί την τακτική της κατασκευής πλεοναζόντων εκπαιδευτικών μέσα από την αύξηση του ωραρίου, την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, το κλείσιμο – συγχώνευση σχολείων, την κατάργηση τεχνικών ειδικοτήτων και τις μετακινήσεις μαθητών σε άλλο σχολείο λόγω κατάργησης τμημάτων κατευθύνσεων. Βασικό της όπλο είναι η «αξιολόγηση» η οποία προβάλλεται ως δήθεν μέτρο εξυγίανσης και βελτίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης ενώ στην πραγματικότητα είναι εργαλείο διαμόρφωσης των νέων καταλόγων μετακινήσεων – διαθεσιμοτήτων – κινητικότητας και τελικά απολύσεων.

Όσον αφορά στους μαθητές, μιλάμε για ένα σχολείο- εξεταστικό κάτεργο, με συνεχή εξεταστικά φίλτρα, καθώς προβλέπονται εξετάσεις και στις 3 χρονιές του Γενικού Λυκείου πράγμα που θα κάνει πολύ πιο δύσκολη και εντατικοποιημένη την προσπάθεια εισαγωγής των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παράλληλα, όσον αφορά στα Τεχνικά Λύκεια, προωθείται η τάση της εξειδίκευσης και της ειδικής κατάρτισης στα 2 πρώτα χρόνια ενώ στο τελευταίο χρόνο εισάγεται ο θεσμός της μαθητείας, δηλαδή της αμισθί εργασίας, με κατεύθυνση τη συνεχή επανακατάρτιση και το κυνήγι προσόντων προκειμένου οι απόφοιτοι να εξασφαλίσουν μια θέση στην αγορά εργασίας.

Κυβέρνηση και Τρόικα, με βασικό τους σύμμαχο την ξεπουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν το «Νέο Σχολείο» της εποχής της κρίσης και των μνημονίων, ενεργοποιούν τον κοινωνικό αυτοματισμό και προσπαθούν να στρέψουν την κοινωνία εναντίον του δίκαιου αγώνα των καθηγητών. Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία και για την απόσυρση του νομοσχεδίου για το νέο Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο είναι αγώνας ενάντια στη διάλυση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου. Από εχθές Δευτέρα 16/9 η ΟΛΜΕ ξεκίνησε 5μερες επαναλαμβανόμενες απεργίες μέχρι τη δικαίωση των αιτημάτων των καθηγητών.

Στο παρόν της διάλυσης της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και στο μέλλον της ανεργίας που μας ετοιμάζουν να απαντήσουμε με ανατρεπτικούς μαχητικούς αγώνες.

Στο τώρα, βλέπουμε πως χρόνο με το χρόνο το πανεπιστήμιο δέχεται μια όλο και μεγαλύτερη επίθεση κάνοντας όλο και πιο δυσμενείς τις συνθήκες φοίτησης στις σχολές μας. Διαγράφεται, όμως, πλέον ξεκάθαρο και το μέλλον που ετοιμάζουν για τη γενιά μας. Είναι ένα μέλλον που το χαρακτηρίζει η ανεργία, η εργασιακή περιπλάνηση δίχως δικαιώματα, ο ανταγωνισμός και η απομόνωση. Σε αυτό το μέλλον έχουμε υποχρέωση να αντισταθούμε συλλογικά. Δε θα μείνουμε απαθείς και φοβισμένοι μπροστά στην κοινωνική καταστροφή. Μέσα από συλλογικές διαδικασίες και διαδικασίες συντονισμού σε κάθε σχολή και σχολείο πρέπει να οικοδομήσουμε τώρα ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο που θα τσακίσει κάθε προσπάθεια που κάνουν για τη διάλυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης. Είναι αναγκαίο να συμπορευτούμε άμεσα ως φοιτητές με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια στο χώρο της εκπαίδευσης στα πλαίσια συγκρότησης ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου που θα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι ενός ευρύτερου μετώπου εργαζομένων και νεολαίας που θα μάχεται αποφασιστικά στο τώρα για την ανατροπή της πολιτικής της λιτότητας, της φτώχειας και της ανεργίας.

Παλεύουμε για:

– Αντίσταση στη διάλυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης

– Ανατροπή του «Σχεδίου Αθηνά», των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου

– Καμία διαγραφή φοιτητών, όχι στους Πρότυπους Εσωτερικούς Κανονισμούς, καμία διάσπαση πτυχίων και προγραμμάτων σπουδών

– Να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος του Πανεπιστημίου

– Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα

– Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

– Όχι στη ψήφιση του νέου κώδικα δικηγόρων

– Ανατροπή της πολιτικής της ΕΕ του ΔΝΤ και της Τρόικα και κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει αυτήν την πολιτική

– Έξω από την ΕΕ και το ευρώ.

Προχωράμε σε:

– Κατάληψη από την Τετάρτη 18/9 έως την Παρασκευή 20/9

– Συμμετοχή στην απεργιακή περιφρούρηση στο πλάι των απεργών του ΕΚΠΑ

– Συμμετοχή σε όλες τις κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων και όλων των αγωνιζόμενων κλάδων σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα

– Στήριξη και συμμετοχή στη συναυλία που διοργανώνεται στο Κάτω Πολυτεχνείο την Τετάρτη 18/9 και ώρα 20.00 για την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

– Συντονισμό με όλους τους φορείς της εκπαίδευσης (καθηγητές, δασκάλους, μαθητές) που προχωράνε σε κινητοποιήσεις

– Συμμετοχή του Φ.Σ. στη 48ωρη απεργία και την πορεία της ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 18 και την Πέμπτη 19/9 με συγκέντρωση την Τετάρτη 11.00 στα Προπύλαια και συμμετοχή στο συντονιστικό εργαζομένων φοιτητών στο Κάτω Πολυτεχνείο μετά το πέρας της πορείας

– Συγκρότηση απεργιακού ταμείου για τη στήριξη του αγώνα των διοικητικών υπαλλήλων

-Αναβολή της εξεταστικής κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων – Να δοθούν όλα τα μαθήματα κανονικά και με ανθρώπινους ρυθμούς μετά το πέρας αυτών.

– Παράσταση διαμαρτυρίας στη Σύγκλητο της Παρασκευής 20/9 στο πλάι των εργαζομένων

Περιφρουρούμε τις αποφάσεις του Συλλόγου – Νέα γενική συνέλευση την Δευτέρα 23/9

ΕΝΙΑΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 27/3/13

[Ρ.Α.Πα.Ν. – Σ.Α.Φ.Ν. (εαακ) / ΑΡΕΝ/ ΑΝΤΙΝΟΜΙΑΕΑΑΚ]

για τη Γ.Σ. του Φ.Σ. Νομικής [27/3]

 

Tα τελευταία τρία χρόνια η εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής στο όνομα της «σωτηρίας της πατρίδας» έχει διαμορφώσει μία εκρηκτική κατάσταση για τον ελληνικό λαό. Οι διαρκείς μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, η κατάργηση κάθε έννοιας συλλογικής σύμβασης εργασίας, η εκτίναξη της ανεργίας στο 25% και η συνολικότερη πολιτική λιτότητας επιχειρείται να νομιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως μονόδρομος για τη δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά εν τέλει είναι μονόδρομος για την εξαθλίωση και την ανέχεια. Σε αντιστάθμισμα της λιτότητας η κυβέρνηση προβάλλει ένα όραμα ανάπτυξης ,στο πλαίσιο του οποίου οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αρκεστούν στα 500 ευρώ και να ξεχάσουν οποιαδήποτε δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης. Η κυβέρνηση επιχειρεί, λοιπόν, να εκθεμελιώσει κάθε κατάκτηση εργαζομένων και νεολαίας σ’ ένα φόντο μάλιστα ιδεολογικής τρομοκρατίας και άτεγκτης φυσικής καταστολής.

Οι πρόσφατες τραγικές εξελίξεις στην Κύπρο αποδεικνύουν περίτρανα πως στο βωμό του εθνικού συμφέροντος τα βάρη της κρίσης μετακυλίονται για άλλη μια φορά στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως ενορχηστρωτής του σχεδίου διάσωσης των τραπεζών φανερώνει το ρόλο της στη διάχυση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής μετατρέποντας τη Κύπρο σε έναν ακόμα κρίκο της αλυσίδας της λιτότητας.

 

Νόμος και Τάξη: to be continued?

Η τρόικα εσωτερικού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κατ’ επιταγή της ΕΕ και του ΔΝΤ όλο το προηγούμενο διάστημα με το δόγμα του νόμου και της τάξης προσπαθεί να καταστείλει το λαό και τη νεολαία που αντιστέκεται και διεκδικεί το αυτονόητο, ένα μέλλον με αξιοπρέπεια. Αυτό είναι και το μόνο όπλο που έχει απομείνει στην «ισχυρή» κυβέρνηση Σαμαρά για να επιβάλει τη νέα «αναπτυξιακή» πολιτική της κυβέρνησης και να θωρακιστεί κατασταλτικά με πλήρως αντιδημοκρατικά μέτρα, είτε σε επίπεδο νομοθετικού αυταρχισμού (πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, επιστρατεύσεις εργαζομένων, επαναφορά lockout στις απεργίες), είτε σε επίπεδο φυσικής καταστολής (βασανισμοί από την αστυνομία, εισβολή σε ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, καταστολή διαδηλωτών στη πλατεία Συντάγματος), προκειμένου να μη βρει καμία αντίσταση στη πολιτική της.

Το τελευταίο  δε διάστημα οι δυνάμεις καταστολής έχουν στήσει μία επιχείρηση πολιορκίας γύρω από τις Σκουριές Χαλκιδικής πραγματοποιώντας ρίψεις χημικών, προσαγωγές και συλλήψεις σε καθημερινή βάση ακόμα και μέσα στο σχολείο του χωριού, προκειμένου να καταπνίξουν κάθε κινητοποίηση ενάντια στην εκμετάλλευση των ορυχείων χρυσού από καναδική εταιρεία, η οποία θα επιφέρει ραγδαία υποβάθμιση των περιβαλλοντικών συνθηκών της περιοχής. Πιο πρόσφατο βέβαια περιστατικό ακραίου κρατικού αυταρχισμού συνιστά η βίαιη εκκένωση της πλατείας Συντάγματος την περασμένη Κυριακή,  όπου είχε συγκληθεί κινητοποίηση ενάντια στα μέτρα.

Βέβαια, από την αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης πριμοδοτείται αντικειμενικά η νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής καθώς και οι ρατσιστικές της επιθέσεις, μετατοπίζοντας έτσι τη πολιτική ατζέντα και το πολιτικό διάλογο σε όλο και πιο δεξιά κατεύθυνση. Η ύπαρξη λοιπόν μιας ασπίδας υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που θα απαντάει στα φαινόμενα του κρατικού αυταρχισμού τόσο από πολιτικές δυνάμεις, όσο και από κοινωνικούς φορείς που θα δρουν μετωπικά, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ακριβώς απαιτείται η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συσπείρωση μεταξύ των κινηματικών πολιτικών δυνάμεων που θα επιδιώκουν να συνολικοποιούν τους επιμέρους κοινωνικούς αγώνες (πχ αγώνας ναυτεργατών, εργαζομένων του μετρό) καταφέρνοντας έτσι να ορθώνουν ένα ισχυρό τείχος απέναντι στη κυβερνητική πολιτική.

Η επίθεση στην εκπαίδευση συνεχίζεται με το σχέδιο Αθηνά

Το σχέδιο Αθηνά έρχεται επί της ουσίας να κλείσει και να συγχωνεύσει εκατοντάδες τμήματα σε όλη την Ελλάδα αναγκάζοντας χιλιάδες φοιτητές να μετακινηθούν σε άλλες πόλεις, με αυτούς που προέρχονται από φτωχότερες οικογένειες να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν, εξοικονομώντας έτσι 50 εκ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Πρωτίστως, όμως, προδιαγράφει την αλλαγή στα προγράμματα σπουδών και τη διάσπαση των ενιαίων πτυχίων με την εισαγωγή κατευθύνσεων στις σχολές και άρα την πλήρη ρευστοποίηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Το γεγονός ότι η Νομική γίνεται ανεξάρτητη σχολή δεν σηματοδοτεί κάποια αναβάθμιση . Αντίθετα προδιαγράφει τη διάσπαση του πτυχίου σε bachelor και master με την εισαγωγή κατευθύνσεων (ποινικολόγου, αστικολόγου κοκ). Επί της ουσίας το ενιαίο πτυχίο αντικαθίσταται από έναν ατομικό φάκελο προσόντων πράγμα που σημαίνει ότι οι φοιτητές μπαίνουν σε ένα ατελείωτο κυνήγι προσόντων για να γεμίσουν το φάκελο και στον ατέρμονο κύκλο ειδίκευσης- αποειδίκευσης- επανειδίκευσης. Έτσι, το πτυχίο μας απαξιώνεται πλήρως, ρευστοποιώντας τα επαγγελματικά μας δικαιώματα και διαλύοντας οποιαδήποτε προοπτική συλλογικής κατοχύρωσης και διεκδίκησης. Το Σχέδιο Αθηνά και η εξειδίκευσή του στη Νομική δεν αποτελεί κινδυνολογία αν λάβουμε υπόψη την τοποθέτηση υπέρ του Σχεδίου Αθηνά στη Γ.Σ. Τμήματος των καθηγητών της σχολής και του Προέδρου Φορτσάκη. Η στάση τους δε θα μπορούσε να είναι διαφορετική, αφού πάγια επιδίωξή τους στη Νομική είναι η εισαγωγή κατευθύνσεων και η διάσπαση των πτυχίων.

Συνολικότερα, το σχέδιο Αθηνά προεικονίζει ένα πανεπιστήμιο συμμορφωμένο με τις ανάγκες του μνημονίου, με την χρηματοδότηση να εξαρτάται από την αξιολόγησή του, ένα πανεπιστήμιο δηλαδή που θα διαμορφώνει τον μελλοντικό πειθήνιο εργαζόμενο που θα ανταποκρίνεται στην εργασιακή πραγματικότητα των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Μία ευρύτερη ανάγνωση του σχεδίου Αθηνά δείχνει ότι δεν πρόκειται τόσο για ένα «καινοτόμο» σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο για ένα σχέδιο-συμπλήρωμα των νόμων Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου, το οποίο επιχειρεί να εναρμονίσει το πανεπιστήμιο με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας εν καιρώ κρίσης.

Παράλληλα, σε συνδυασμό με την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχίων των ΙΕΚ με αυτά των ΑΕΙ θα οδηγήσει το φοιτητικό σώμα apriori στην ανεργία και την ελαστική εργασία. Φαίνεται λοιπόν πως το σχέδιο Αθηνάεξυπηρετεί τη διαμόρφωση ενός μοντέλου εργαζόμενου που θα «παράγεται» μέσα από την δημόσια ή/και ιδιωτική εκπαίδευση (ΙΕΚ, ιδιωτικά κολλέγια), θα είναι πολλών ταχυτήτων και ειδικεύσεων, χωρίς επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα, εύκολα εκμεταλλευόμενου και πειθήνιου απέναντι στον αυριανό εργοδότη που θα τον απειλεί ανά πάσα στιγμή με απόλυση, που θα τον στέλνει στον κάλαθο της ανεργίας.

Τι μας φέρνει ο νόμος Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου

 

Διαγραφές

Σύμφωνα με τους νέους εκπαιδευτικούς νόμους η προώθηση της ρύθμισης των διαγραφών φοιτητών είναι θέμα χρόνου (ελλείψει μιας αντίρροπης κίνησης προφανώς) και το σημερινό 1ο και 2ο έτος, έχουν περιθώριο να τελειώσουν τα 6 χρόνια. Για τους υπόλοιπους ισχύει το περιθώριο των 2ν ετών (8 χρόνια), ενώ για όσους ήδη έχουν ξεπεράσει τα ν+2 και 2ν έτη δίνεται διορία 2 και ενός χρόνου αντίστοιχα.

Οι διαγραφές διαλύουν κάθε έννοια δικαιώματος στον ελεύθερο χρόνο δημιουργώντας ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς σπουδών. Δεδομένου μάλιστα ότι ο μέσος όρος αποφοίτησης από τη Νομική είναι τα 6,5 χρόνια και ότι περικόπτονται τα δωρεάν διανεμόμενα συγγράμματα αντιλαμβανόμαστε ότι στόχος της κυβερνητικής πολιτικής, μέσω των διαγραφών και των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω σχετικά με τις συνέπειες του σχεδίου Αθηνά είναι η διαμόρφωση ενός ασφυκτικού πλαισίου σπουδών το οποίο θα προετοιμάζει το φοιτητή ως το μελλοντικό πειθήνιο και ελαστικό εργαζόμενο.

Συγγράμματα, Κώδικες, Σίτιση, Στέγαση

Στο φόντο του νόμου Διαμαντοπούλου, ο οποίος καταργεί κάθε υποχρέωση του κράτους στην παροχή τυπωμένου συγγράμματος (βλ. υποκατάσταση από ηλεκτρονικό σύγγραμμα) αλλά και του περιβόητου μνημονίου 3, το οποίο έκοψε ουσιαστικά από το φετινό προϋπολογισμό τα κονδύλια για τα φοιτητικά συγγράμματα, οι δυσκολίες που προκύπτουν για όλους μας μέσα στη σχολή είναι ήδη εμφανείς. Ήδη από πέρσι είχαμε την διανομή ενός μόνο βιβλίου σε μαθήματα με ύλη τριών και τεσσάρων, ενώ φέτος ακολούθησε η περικοπή των κωδίκων. Αυτό είχε ως άμεσο αποτέλεσμα, δεδομένων και των νομικών μεταρρυθμίσεων σε μια σειρά μαθήματα (βλ. διοικητική/ ποινική δικονομία, εταιρίες κ.ά.) που απαιτούσαν νέους κώδικες, να αναγκαστούμε να αγοράσουμε όλους αυτούς τους κώδικες προκειμένου να διαβάσουμε και να δώσουμε σε μια σειρά μαθήματα.

Απάντηση στο πρόβλημα σίγουρα δεν είναι η φιλανθρωπικού τύπου διανομή κωδίκων από το ΔΣΑ κατόπιν υπόγειας συνεννόησης με τη ΔΑΠ. Για αυτό θεωρούμε πως πρέπει άμεσα να επαναφέρουμε το αίτημα του συλλόγου για ενεργοποίηση του τυπογραφείου του ΕΚΠΑ και δωρεάν διανεμόμενα συγγράμματα και κώδικες.

Μέσα στο πλαίσιο της συνολικότερης λιτότητας προβλέπονται περικοπές στη φοιτητική μέριμνα. Πιο συγκεκριμένα το κλείσιμο των εστιών, πο­υ θα δημιουργήσει πρόβλημα στέγης για πολλούς συμφοιτητές μας, σε συνδυασμό με τον περιορισμό στη σίτιση μέσω εισαγωγής κριτηρίων διαμορφώνει ένα ασφυκτικό πλαίσιο για το φοιτητικό σώμα. Αποκορύφωμα των περικοπών στη φοιτητική μέριμνα στο φόντο της εξαθλίωσης που επιφέρει το μνημόνιο αποτελεί ο θάνατος των δύο συμφοιτητών μας ση Λάρισα.

Όλα τα παραπάνω πρόκειται να υλοποιηθούν μέσω του Συμβουλίου Ιδρύματος, το οποίο συνιστά ένα νέο αυταρχικό μοντέλο διοίκησης και χρέος των φοιτητικών συλλόγων είναι να μην επιτρέψουν στο όργανο αυτό να συνεδριάσει λαμβάνοντας αποφάσεις που υποθηκεύουν το μέλλον των φοιτητών.

 

Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την απασχόληση των νέων

Τέλος αναφορά πρέπει να γίνει και στο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την απασχόληση των νέων», το οποίο χρηματοδοτείται πλήρως από την ΕΕ, απευθύνεται σε άνεργους κάτω των 29 ετών και προβλέπει την θεσμοθέτηση της πεντάμηνης πρακτικής άσκησης/εργασιακής εμπειρίας με μισθούς από 400 έως 460 ευρώ χωρίς ένσημα. Ειδικά στη Νομική το σχέδιο αυτό εισάγεται με το νέο « Κώδικα των Δικηγόρων» ο οποίος προβλέπει το θεσμό της άμισθης εργασίας των φοιτητών σε δικηγορικά γραφεία στα πλαίσια της μαθητείας αλλά και την εισαγωγή πανελλαδικών εξετάσεων ασκουμένων. Αφενός για τους εν ενεργεία φοιτητές οδηγεί σε μεγαλύτερη εντατικοποίηση της φοιτητικής καθημερινότητας, αφετέρου για τους ασκούμενους και νέους δικηγόρους, δημιουργεί δυσχερείς συνθήκες εργασίας, συμπιέζει τους μισθούς προς τα κάτω και τους εξωθεί σταδιακά από το επάγγελμα. Ο κώδικας δικηγόρων μάλιστα πλέον αποτελεί απτή πραγματικότητα μετά τον τερματισμό της διαβούλευσης.

Φαίνεται λοιπόν πως η κίνηση του Υπουργείου να εισάγει μια σειρά από τομές στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου (ν.Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου, Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων, Αξιολόγηση) ως συνέχεια των προηγούμενων ανολοκλήρωτων προσπαθειών ανταποκρίνεται στη προσπάθεια του, το «νέο» Πανεπιστήμιο, να παράγει αποφοίτους με προσδιορισμένη θέση, ρόλο και επαγγελματικά δικαιώματα στην αγορά εργασίας, δηλαδή τους ευέλικτους και πειθήνιους εργαζομένους του μέλλοντος. Πρόκειται για ένα Πανεπιστήμιο λιγότερο μαζικό, του οποίου η λειτουργία και η διάρθρωση των προγραμμάτων σπουδών και των τμημάτων θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις ανάγκες της παραγωγής.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια η γενιά μας καλείται να αναλάβει το ιστορικό χρέος εναντίωσης σε αυτή τη πολιτική, διαφυλάσσοντας κεκτημένα δικαιώματα ολόκληρου αιώνα τόσο για την ίδια, όσο και για τις επόμενες γενιές.

Σε έναν τέτοιο αγώνα, μόνο μας όπλο είναι οι συλλογικές μας διαδικασίες, οι Γενικές μας Συνελεύσεις, η διασφάλιση των όρων διεξαγωγής τους και η δημιουργική, ουσιαστική συμμετοχή όλων των φοιτητών σε αυτές.

 

Σε έναν τέτοιο αγώνα όλες οι δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται στο κίνημα  και κρίνονται στην υπεράσπιση αυτού, οφείλουν να προχωρήσουν με ενιαίο βηματισμό ενοποιώντας το φοιτητικό σύλλογο, συγκροτώντας το αντίπαλο δέος στις δυνάμεις της  συντήρησης και υπεράσπισης της κυβερνητικής πολιτικής (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ), τις δυνάμεις που αφήνουν «ελεύθερο το πεδίο» σε όλες τις προσπάθειες εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

 

Χαρακτηριστική είναι η στάση της ΔΑΠ, καθώς στην τελευταία Γενική Συνέλευση αδυνατώντας να απαντήσει πολιτικά στα ερωτήματα που έβαζε ο φοιτητικός σύλλογος κατέφυγε για άλλη μια φορά στη συνήθη φρασεολογία περί νοθειών, μειοψηφιών κλπ, όταν η ίδια ήταν αυτή που και σε αυτή τη συνέλευση έφερε κόσμο από άλλες σχολές (υποστηρικτές της ΔΑΠ από ΑΣΠΑΙΤΕ και Πάντειο). Η συνήθης πρακτική της ΔΑΠ να φέρνει κόσμο από το Κολωνάκι τελευταία στιγμή να ψηφίζει είναι μια πρακτική βαθιά απαξιωτική και εκφυλιστική καθώς μετατρέπει τη διαδικασία της ΓΣ από όργανο πραγματικού πολιτικού διαλόγου σε προεκλογική αρένα αποτύπωσης συσχετισμών.

 

Η κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων την προηγούμενη εβδομάδα, με τη συμμετοχή χιλιάδων φοιτητών, τόσο στο Υπ. Παιδείας όσο και στα Προπύλαια δείχνει ότι όταν οι φοιτητικοί σύλλογοι συντονισμένα αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους μπορούν να παράγουν τριγμούς θέτοντας τους όρους για την ανατροπή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και του Σχεδίου Αθηνά. Ο σύλλογός μαςαπέδειξε πως δεν στέκεται απλά αλληλέγγυος στους φοιτητικούς συλλόγους που σε όλες τις άκρες της χώρας αντιστέκονται λόγω της συγχώνευσης των τμημάτων τους αλλά έμπρακτα καταδικάζοντας το σχέδιο Αθηνά που προοιωνίζεται τη διάσπαση των πτυχίων μας βάζοντας ανάχωμα στην εφαρμογή του συναντώντας στο πεδίο του δρόμου τους φοιτητές από όλη την Ελλάδα που πλήττονται.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Απόσυρση του Σχεδίου Αθηνά και του ν.Αρβανιτόπουλου

Ενιαίο πτυχίο με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, μη διάσπαση πτυχίων μη διάσπαση    γνωστικών αντικειμένων

–  Κανένας φοιτητής να μη διαγραφεί

Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών – Καμία ανοχή σε περιστατικά καθηγητικής αυθαιρεσίας όσον    αφορά στους δωρεάν διανεμηθέντες από τη σχολή κώδικες

Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση για όλους – Ούτε 1 ευρώ για σίτιση, στέγαση και συγγράμματα.    Άμεση ενεργοποίηση του τυπογραφείου του ΕΚΠΑ

–  Κατάργηση των ΚΕΣ. Όχι στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων

– Έξοδος από τον ΚΕΧΑΕ. Μπλοκάρισμα της Μπολόνια. Ενιαία πτυχία. Όχι στις πιστωτικές   μονάδες. Όχι στην αξιολόγηση.

Κάτω τα χέρια από το Άσυλο

– Καμία περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών

Καμία κατάργηση των πτυχιακών εξεταστικών

– Καμία εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων

– Ρήξη με ευρωζώνη και ΕΕ

– Ανατροπή της πολιτικής της συγκυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) – ΕΕ – ΔΝΤ, όποιος και αν είναι   ο διαχειριστής της

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

  • Μονοήμερη Κατάληψη την Πέμπτη 28/3 [η κατάληψη θα ξεκινήσει από το βράδυ της Τετάρτης]
  • Συμμετοχή του συλλόγου στο Πανελλαδικό συλλαλητήριο Πέμπτη 28/3 13.00 στα Προπύλαια
  • Συμμετοχή του συλλόγου στη συναυλία των φοιτητικών συλλόγων Παρασκευή 29/3 18.00 στα Προπύλαια
  • Έκτακτη Γενική Συνέλευση την εβδομάδα της ψήφισης του σχεδίου Αθηνά
  • Ανοιχτή Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης μετά το πέρας της Γενικής Συνέλευσης για το συντονισμό των δράσεών μας με τους κινητοποιούμενους φοιτητικούς συλλόγους

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΡΑΠαΝ – ΣΑΦΝ [ε.α.α.κ.] για τη Γ.Σ. του Φ.Σ. Νομικης [20/2/13]

Νόμος και τάξη: to be continued?

Και ενώ σ’ όλη τη διάρκεια της εξεταστικής διαβάζαμε είτε στο συνταγματικό, είτε στην ποινική δικονομία το πως δήθεν ο νόμος διασφαλίζει τα δημοκρατικά δικαιώματα, η κυβέρνηση καθημερινά φρόντιζε να διαλύει κάθε αυταπάτη επ’ αυτού. Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κατ’ επιταγή της ΕΕ και του ΔΝΤ όλο το προηγούμενο διάστημα σκηνοθέτησε με αριστοτεχνικό τρόπο ένα αστυνομικό θρίλερ, στο οποίο ο “καλός” αστυνομικός πράκτορας Δένδιας συσπειρώνει όλες τις δυνάμεις βίαιης καταστολής εναντίον του “κακού” λαού και της “ανυπάκουης” νεολαίας, που επιβουλεύονται την τάξη και την ασφάλεια και απειλούν να βγάλουν τη χώρα απ’ την τροχιά ανάπτυξης. Η νέα “αναπτυξιακή” πολιτική της κυβέρνησης με αιχμές την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου, που θα συμπιέσει προς τα κάτω τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την ακόμα βαρύτερη φορολογία θωρακίζεται κατασταλτικά με πλήρως αντιδημοκρατικά μέτρα προκειμένου να μην βρει κανένα εμπόδιο στην εφαρμογή της. Στα πλαίσια του κρατικού αυταρχισμού εντάσσονται η εισβολή στο πανεπιστημιακό άσυλο της ΑΣΟΕΕ, η εκκένωση καταλήψεων στο κέντρο της Αθήνας (villaamalias, Σκαραμαγκά), η επίταξη των απεργών στα μέσα μεταφοράς και των ναυτεργατών, η άγρια κακοποίηση των συλληφθέντων στην Κοζάνη και οι συλλήψεις συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ έξω από το υπουργείο εργασίας.

Απέναντι σ’ αυτή την πολιτική κατασταλτικής σκλήρυνσης είναι αναγκαιότερο από ποτέ να συγκροτηθεί ένα αντικατασταλτικό μέτωπο για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, το οποίο θα ενσωματώνει το αντιφασιστικό στοιχείο για την αντιμετώπιση του “χαϊδεμένου παιδιού” της κυβέρνησης, της ΧΑ, η οποία αντικειμενικά πριμοδοτείται από τις πρακτικές μηδενικής ανοχής.

Για μας οι συλλογικοί αγώνες, οι κινητοποιήσεις και η αντίσταση στο μέλλον που μας ετοιμάζουν δεν είναι εξτρεμιστικές πράξεις βίας, αλλά η μόνη ρεαλιστική απάντηση στα αδιέξοδα ,στα οποία μας εγκλωβίζουν. Βέβαια, για να ανασυνταχθεί το λαϊκό κίνημα σε μια νικηφόρα τροχιά θα πρέπει να υπερβεί τον αποσπασματικό χαρακτήρα που τον τελευταίο καιρό έχει πάρει, υπό την έννοια ότι δεν αρκούν μεμονωμένες κινητοποιήσεις ανά εργασιακό κλάδο (μετρό, λιμάνι Πειραιά) αλλά χρειάζεται οι επιμέρους κινητοποιήσεις να συνολικοποιηθούν σε ένα μαχητικό κίνημα ανατροπής της πολιτικής τους.

Κεντρικό ρόλο στην αναγκαία σύγκλιση των μετώπων αντίστασης μπορεί και πρέπει να παίξει ένα κοινωνικοπολιτικό μέτωπο της αριστεράς, το οποίο με πυλώνα την έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ και τη διαγραφή του χρέους θα ριζώσει μέσα σε κάθε κοινωνικό χώρο (γειτονιές, πανεπιστήμια, χώροι δουλειάς) μεταφέροντας τους επιμέρους κοινωνικούς αγώνες στο πολιτικό πεδίο και οδηγώντας τους σε κεντρική πολιτική αντιπαράθεση με την κυβερνητική πολιτική της ΕΕ και των μνημονίων. Στη βία τους απαντάμε με το συλλογικό και ανυποχώρητο αγώνα, σπάζοντας το φόβο! Γιατί η διεκδίκηση μιας ζωής με αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση, δεν υποχωρεί μπροστά στην πολιτική του αυταρχισμού και του φόβου!

Σχέδιο Αθηνά

Το σχέδιο Αθήνα, το οποίο πρόσφατα ανακοινώθηκε από τον υπουργό Παιδείας, Αρβανιτόπουλο αποτελεί μία ρύθμιση, η οποία έρχεται να «εξορθολογήσει» το χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης των ΑΕΙ και ΤΕΙ καταργώντας και συγχωνεύοντας τμήματα, σχολές και ιδρύματα σε όλη την Ελλάδα, εξοικονομώντας έτσι 50 εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό έχει ως άμεσο αποτέλεσμα χιλιάδες φοιτητές της επαρχίας να αναγκάζονται εν μέσω των σπουδών τους και εν μέσω κρίσης να αλλάζουν γνωστικό αντικείμενο και πόλη σπουδών με αυτούς που προέρχονται από φτωχότερες οικογένειες να μην μπορούν προφανώς να ανταπεξέλθουν. Ωστόσο, μία συνολικότερη ανάγνωση του σχεδίου Αθηνά δείχνει ότι δεν πρόκειται τόσο για ένα σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο για ένα σχέδιο-συμπλήρωμα των νόμων Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου, το οποίο επιχειρεί να εναρμονίσει το πανεπιστήμιο με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας εν καιρώ κρίσης. Πιο συγκεκριμένα κλείνουν τμήματα χωρίς αντίκρισμα στο νέο “αναπτυξιακό” όραμα της κυβέρνησης, ενώ από την άλλη συγχωνεύονται τμήματα με παρεμφερές (όχι πάντα) γνωστικό αντικείμενο, εισάγοντας έτσι κατευθύνσεις ειδίκευσης. Οι κατευθύνσεις μπορεί για τον κυβερνητικό αντίλογο να αποτελούν τομή εκσυγχρονισμού, αλλά στην πραγματικότητα διασπούν τα πτυχία και συνακόλουθα περιορίζουν το πεδίο επαγγελματικών μας επιλογών με αποτέλεσμα να γινόμαστε έρμαιο της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Αν και η σχολή μας προς το παρόν φαίνεται να μένει αλώβητη από το σχέδιο Αθηνά, το γεγονός ότι γίνεται αυτοτελής σχολή στρώνει το χαλί για την κατάτμηση του αντικειμένου μέσω κατευθύνσεων(master) που δεν θα μας δίνουν καμία συλλογική κατοχύρωση, αλλά αντίθετα τίτλους αστικολόγου, ποινικολόγου κοκ. Συνολικότερα, το σχέδιο Αθηνά προαπεικονίζει ένα πανεπιστήμιο συμμορφωμένο με τις ανάγκες του μνημονίου στο οποίο οι όροι φοίτησης γίνονται όλο και δυσχερέστεροι λόγω των μέτρων της αναδιάρθρωσης.

Διαγραφές

Σύμφωνα με τους νέους εκπαιδευτικούς νόμους (Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου) η προώθηση της ρύθμισης των διαγραφών φοιτητών είναι θέμα χρόνου (ελλείψει μιας αντίρροπης κίνησης προφανώς), πόσω μάλλον στο βαθμό που αυτή έρχεται να εφαρμοστεί με την αλλαγή των εσωτερικών κανονισμών των ιδρυμάτων από Σεπτέμβρη. Με τη ρύθμιση αυτή συγκεκριμένα:

Όσοι φοιτητές εγγράφθηκαν από την περσινή χρονιά και μετά, δηλαδή το σημερινό 1ο και 2ο έτος, έχουν περιθώριο να τελειώσουν τα 6 χρόνια.

-Για τους υπόλοιπους ισχύει το περιθώριο των 2ν ετών (8 χρόνια), ενώ για όσους ήδη έχουν ξεπεράσει τα ν+2 και 2ν έτη δίνεται διορία 2 και ενός χρόνου αντίστοιχα.

Για να είμαστε σαφείς, πέρα από το «δικαίωμα στη τεμπελιά», πλέον, στο βαθμό που ο μέσος όρος αποφοίτησης από τη σχολή είναι τα 6,5 χρόνια, και στο βαθμό που δεν έχουμε ούτε τις στοιχειώδεις φοιτητικές παροχές (βλ. συγγράμματα, κώδικες) για να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας, μιλάμε με πολύ ξεκάθαρους όρους για την υπεράσπιση του αυτονόητου δικαιώματος μας σε σπουδές με ανθρώπινους όρους και συνθήκες και, πολύ παραπάνω, την υπεράσπιση του δικαιώματος μας στο να μπορούμε να τελειώσουμε ακόμα ακόμα τη σχολή μας και να πάρουμε κάποια στιγμή το πτυχίο μας.

Συγγράμματα, Κώδικες

Στο φόντο του νόμου Διαμαντοπούλου, ο οποίος καταργεί κάθε υποχρέωση του κράτους στην παροχή τυπωμένου συγγράμματος (βλ. υποκατάσταση από ηλεκτρονικό σύγγραμμα) αλλά και του περιβόητου μνημονίου 3, το οποίο έκοψε ουσιαστικά από το φετινό προϋπολογισμό τα κονδύλια για τα φοιτητικά συγγράμματα, οι δυσκολίες που προκύπτουν για όλους μας μέσα στη σχολή είναι ήδη εμφανείς. Ήδη από πέρσι είχαμε την διανομή ενός μόνο βιβλίου σε μαθήματα με ύλη τριών και τεσσάρων, ενώ φέτος ακολούθησε η περικοπή των κωδίκων. Αυτό είχε ως άμεσο αποτέλεσμα, δεδομένων και των νομικών μεταρρυθμίσεων σε μια σειρά μαθήματα (βλ. διοικητική/ ποινική δικονομία, εταιρίες κ.ά.) που απαιτούσαν νέους κώδικες, να αναγκαστούμε να αγοράσουμε όλους αυτούς τους κώδικες προκειμένου να διαβάσουμε και να δώσουμε σε μια σειρά μαθήματα. Όσον αφορά τώρα στην περίφημη δωρεά του ΔΣΑ, το γεγονός ότι ο ΔΣΑ τύπωσε τον αναθεωρημένο κώδικα ποινικού και ποινικής δικονομίας παραγγέλνοντας κάποιες εκατοντάδες παραπάνω για να εξυπηρετήσει κάποιους από εμάς (όταν όλα τα καταστήματα νομικών συγγραμμάτων γύρω από τη Νομική είχαν ξεπουλήσει από κώδικες ποινικής), δεν μας λέει τίποτα, είναι κάτι εντελώς ασταθές και αποτελεί κάτι λιγότερο από άμβλυνση του προβλήματος. Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ασφυκτική (και τραγική) όταν και τους λίγους δωρεάν διανεμηθέντες κώδικες που έχουμε οι καθηγητές και οι επιτηρητές δεν τους δέχονται ως σχολιασμένους! Για αυτό θεωρούμε πως πρέπει άμεσα να επαναφέρουμε το αίτημα του συλλόγου για ενεργοποίηση του τυπογραφείου του ΕΚΠΑ και δωρεάν διανεμόμενα συγγράμματα και κώδικες.

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Να μη περάσει το Σχέδιο Αθηνά – Κανένα τμήμα να μη κλείσει – Καμία σκέψη για αλλαγή του προγράμματος σπουδών και διάσπαση του πτυχίου

Κανένας φοιτητής να μη διαγραφεί

Δωρεάν όλα τα συγγράμματα και οι κώδικες – Σύγκληση Γ.Σ. Τμήματος για το ζήτημα αυτό [και άλλα ζητήματα] και εν όψει της απόφασης του τμήματος για την ενεργοποίηση του τυπογραφείου του ΕΚΠΑ [12/12/12]

Κατοχύρωση ορίου δήλωσης 12 μαθημάτων για τους επί πτυχίω – όχι στην κατάργηση της πτυχιακής εξεταστικής

Δεκτοί στις εξετάσεις οι δωρεάν διανεμηθέντες από τη σχολή σχολιασμένοι κώδικες – καμία ανοχή σε περιστατικά αυθαιρεσίας καθηγητών-επιτηρητών όσον αφορά αυτό το θέμα

Κλειστή σχολή την Τετάρτη 20/2 για τη συμμετοχή του συλλόγου την ίδια μέρα στην πανεργατική απεργία

ΠΛΑΙΣΙΟ ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ 28/11/12

Η συγκυρία που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την ψήφιση των νέων βάρβαρων και αντιλαϊκών μέτρων που κυριολεκτικά διαμορφώνουν μια δυσβάσταχτη καθημερινότητα για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Η κυβερνητική πολιτική και οι επιταγές της Τρόικα (περικοπές σε μισθούς-συντάξεις, λιτότητα, αύξηση ανεργίας, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων), αλλά και η συνολικότερη επίθεση στα δικαιώματα της νεολαίας και στο δημόσιο, δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, δημιουργούν μια ασφυκτική καθημερινότητα, μέσα στην οποία καθένας αναζητά μια διέξοδο. Απέναντι στα συλλογικά αυτά προβλήματα, ο ατομικός δρόμος και η ατομική διέξοδος όχι μόνο αποτελούν παθητική συναίνεση στην κυρίαρχη πολιτική, αλλά είναι και ανέξοδοι. Αντιθέτως, στα αδιέξοδα που αφορούν κάθε έναν από εμάς στην φοιτητική του καθημερινότητα , την εργασιακή του προοπτική (στο καθεστώς των δικηγόρων) μπορούμε και είναι αναγκαίο να απαντήσουμε συγγράμματα, διασπασμένα πτυχία, συγχωνεύσεις σχολών, αλλαγές με τους συλλογικούς μας αγώνες. Ο Σύλλογος μας, στη βάση των διαδικασιών του (γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις) και των κινηματικών παρακαταθηκών του, μπορεί και πρέπει να εγγυηθεί ότι καμία από τις διεκδικήσεις και κανένα από τα κατοχυρωμένα δικαιώματά του δε θα θυσιαστεί στο βωμό της κυβερνητικής πολιτικής. Γι’ αυτό ακριβώς, σ’ αυτό το πλαίσιο, διεξάγεται η σημερινή Γενική Συνέλευση, αναφορικά με το ζήτημα της πλήρους κατάργησης των συγγραμμάτων, τις αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις των δικηγόρων, τη συγκρότηση των Συμβουλίων Διοίκησης, τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων αλλά και τη γενικότερη επίθεση στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης αλλά και τις εξελίξεις στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό.

Συγκεκριμένα, στην κοινωνία, η πρόσφατη ψήφιση των νέων μέτρων για την εκταμίευση της δόσης των 34 δις ευρώ με το Μνημόνιο 3, αποτελεί την ταφόπλακα για τον κόσμο της εργασίας. Πιο αναλυτικά, η πλήρης κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η απελευθέρωση των απολύσεων, η περικοπή των αποζημιώσεων, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι περεταίρω μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις σε συνδυασμό με τα όλο και αυξανόμενα ποσοστά ανεργίας αλλά και την παρατεταμένη ύφεση συμπιέζει όλο και περισσότερο τους εργαζομένους και τη νεολαία, καταδικάζοντάς τους σε ένα καθεστώς οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης. Το στρατηγικό σχέδιο της κυβέρνησης και των συμφερόντων που εκπροσωπεί, δηλαδή η παραμονή στη ζώνη του ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την ψήφιση νέων μνημονίων και μέτρων, διαλύει την κοινωνία, μεταφέροντας τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του κόσμου της εργασίας και της νέας γενιάς, δηλαδή αυτού που δεν την δημιούργησε.

Η επιβολή αυτής της πολιτικής από την τρικομματική κυβέρνηση, ακολουθώντας τις επιταγές ΔΝΤ και ΕΕ, προωθείται με κάθε κόστος για τα λαϊκά στρώματα και χωρίς καμία όψη συμβιβασμού από πλευράς κυβέρνησης με αυτά. Σε αυτό το πλαίσιο, καταργούνται δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες και εμπεδώνεται σε κάθε επίπεδο η περεταίρω αυταρχική θωράκιση του κράτους, με την ιδεολογική τρομοκρατία της εξόδου από το ευρώ και της χρεοκοπίας, την ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας (απολύσεις, μειώσεις μισθών), με βίαιη καταστολή διαδηλώσεων και απεργιών καθώς και με την πρόσφατη άρση ασύλου στο ΑΠΘ και τη σύλληψη 16 φοιτητών. Το προκλητικό αυτό γεγονός, που αναδεικνύει τον αυταρχικό τρόπο με τον οποίο πλέον οι κρατικοί μηχανισμοί προσπαθούν να οριοθετήσουν τις διεκδικήσεις της νεολαίας και των εργαζομένων, πρέπει να αποτελέσει κόμβο για το φοιτητικό κίνημα, το οποίο οφείλει να συνεχίσει να μην ενσωματώνει τις κατασταλτικές επιθέσεις των κρατικών μηχανισμών και να ορθώνει αναχώματα σε αυτές. Από την αυταρχική αυτή πολιτική της κυβέρνησης αντικειμενικά πριμοδοτείται η νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, οι συνεχόμενες επιθέσεις της και ο συνεχόμενος αντιδραστικός νεοναζιστικός της λόγος. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι αναγκαία η συγκρότηση ενός αντιφασιστικού μετώπου απέναντι στον ακροδεξιό πολιτικό λόγο της Χρυσής Αυγής αλλά και στην ευρύτερα αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης και στην επίθεση που διεξάγει στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες της

νεολαίας και του λαού, σε κάθε κοινωνικό χώρο, σε συνελεύσεις γειτονιών. Αντίστοιχα στο σύλλογό μας, η αντιφασιστική δράση δεν πρέπει να εκκινά από μεμονωμένες πολιτικές δυνάμεις, αλλά να γίνει κτήμα όλου του φοιτητικού συλλόγου, ενοποιώντας τον στην κατεύθυνση δημιουργίας αντιφασιστικής πρωτοβουλίας φοιτητικού συλλόγου Νομικής , η οποία σταδιακά θα διευρυνθεί εγκολπώνοντας και άλλες σχολές του κέντρου.

Στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

Στις περικοπές που προβλέπει το Μνημόνιο 3 περιλαμβάνεται πλέον ξεκάθαρα και η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, πράγμα το οποίο, μαζί και με την κατάργηση των δωρεάν παροχών (σίτιση, στέγαση), προβλέπεται τόσο στο ν. Διαμαντοπούλου όσο και στην τροποποίηση Αρβανιτόπουλου. Το Πανεπιστήμιο που μας επιφυλάσσουν δε θα είναι πια δημόσιο και δωρεάν. Από το εαρινό εξάμηνο, κάθε ένας από εμάς θα καλείται να αγοράζει (με ελάχιστο κόστος ανά εξάμηνο τα 600 ευρώ) συγγράμματα και κώδικες, θα καλείται με λίγα λόγια να επωμίζεται το κόστος σπουδών του, το οποίο, μάλιστα, στη δική μας σχολή, δεν είναι καθόλου αμελητέο. Πέραν τούτου, κάθε φοιτητής θα εξαναγκάζεται στην καθημερινή και εντατική παρακολούθηση, προκειμένου να αντεπεξέλθει, συλλέγοντας σημειώσεις και πρακτικά που θα διδάσκονται μέσα στο μάθημα ή να επιδίδεται στην ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων με τις καθεστωτικές δυνάμεις (ΔΑΠ), οι οποίες υπόσχονται πως θα του εξασφαλίζουν τα απαραίτητα για την καθημερινότητά του. Δεν είναι, εξάλλου, τυχαία η εξαγγελία της ΔΑΠ πως, σε συνεργασία με το ΔΣΑ, του οποίου η ηγεσία ανάγεται στον ίδιο πολιτικό φορέα με αυτήν (Νέα Δημοκρατία), θα εξασφαλίσει κώδικες για το επόμενο εξάμηνο. Απέναντι σε αυτήν την λογική, η οποία σύντομα θα δείξει και τα όριά της, όπως αντίστοιχου τύπου κινήσεις στο παρελθόν, κι αυτό γιατί πάγια στοχοθεσία της ΔΑΠ ήταν και είναι η σταδιακή εγκόλπωση του φοιτητικού σώματος στις κυβερνητικές επιλογές που προωθούνται στο χώρο του Πανεπιστημίου, το φοιτητικό κίνημα οφείλει να συνεχίσει στο δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα για την διεκδίκηση και τη διασφάλιση στοιχειωδών κεκτημένων του, μέσα από δράσεις που θα αποτελούν απαύγασμα των αποφάσεων των συλλογικών διαδικασιών του. Σ’ αυτή την κατεύθυνση περικοπής των συγγραμμάτων ήδη από το παρόν εξάμηνο δεν διανέμεται κανένας κώδικας, κανένα εγχειρίδιο με πρακτικά θέματα, ενώ στο Ειδικό Ποινικό δεν διανέμονται οι 3 από τους 4 τόμους! Δεν παρακαλάμε κανέναν για το αυτονόητο δικαίωμά μας στην παροχή συγγραμμάτων, ούτε τον Αρβανιτόπουλο και την ηγεσία του ΔΣΑ, ούτε τη ΔΑΠ Νομικής, αλλά οφείλουμε μέσα από τις συλλογικές μας αποφάσεις να προβούμε σε αντίστοιχες πρακτικές, που θα εγγυηθούν ότι ούτε ένας φοιτητής δεν θα μείνει χωρίς συγγράμματα ή θα αναγκαστεί να τα πληρώσει. Γι’ αυτό προτείνουμε ο σύλλογος μας μέσα από τη σημερινή διαδικασία να αποφασίσει να προχωρήσει στην κατάληψη του τυπογραφείου του ΕΚΠΑ μαζί με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους του ΕΚΠΑ και να προβεί σε τύπωση ενός μέρους των συγγραμμάτων που έχουν περικοπεί.

Από την άλλη η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προετοιμάζει τον εργαζόμενο του μνημονίου, τον πειθήνιο και ευέλικτο εργαζόμενο, που θα επανειδικεύεται διαρκώς ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Πιο συγκεκριμένα ο νόμος Διαμαντοπούλου προβλέπει τη διάσπαση των πτυχίων σε δύο κύκλους σπουδών: bachelor και master, και την αντικατάσταση του ενιαίου πτυχίου από ατομικό φάκελο προσόντων, τον οποίο κάθε φοιτητής θα καλείται να «γεμίσει» με συσσώρευση προσόντων και δεξιοτήτων. Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η προβλεπόμενη ρύθμιση του νέου κώδικα των δικηγόρων για αμισθί πρακτική άσκηση των τεταρτοετών φοιτητών , που όχι μόνο οδηγεί τους προπτυχιακούς σε απλήρωτη εργασία και αυξανόμενο μεταξύ τους ανταγωνισμό, αλλά δημιουργεί ακόμη πιο δυσμενείς όρους εργασίας για τους ασκούμενους δικηγόρους, εφόσον τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία είναι αυτονόητο ότι ανάμεσα στην πληρωμένη εργασία 200 ευρώ του ασκούμενου θα επιλέξουν την απλήρωτη εργασία του φοιτητή νομικής! Το παζλ της δυσοίωνης επαγγελματικής προοπτικής συμπληρώνεται από την εξίσωση του πτυχίου μας με τον τίτλο σπουδών των ιδιωτικών κολλεγίων, πράγμα που πρόκειται να διαμορφώσει μία στρατιά ανέργων πτυχιούχων που λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ τους θα εξαναγκαστούν να συμβιβαστούν με ακόμα μικρότερες αποδοχές.

Το όχημα για την υλοποίηση των παραπάνω αλλά και την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης είναι τα Συμβούλια Ιδρύματος , τα οποία αντικαθιστούν το παλιό μοντέλο συνδιοίκησης στο οποίο ρόλο μπορούσαν να παίξουν και οι ίδιοι οι φοιτητές και συγκροτούνται από πανεπιστημιακούς και εξωπανεπιστημιακούς εκτοπίζοντας πλήρως τους φοιτητές από τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Η συγκρότηση των συμβουλίων αυτών αποτελεί το συνεκτικό αρμό για την εφαρμογή των διατάξεων του νόμου Διαμαντοπούλου και εν τέλει για τη μετατροπή του πανεπιστημίου σε ένα αυταρχικό μεταλυκειακό εκπαιδευτήριο στο οποίο οι φοιτητές όχι μόνο θα πληρώνουν για όλες τις μέχρι πρότινος δωρεάν φοιτητικές παροχές( συγγράμματα, σίτιση, στέγαση) αλλά θα παίρνουν και ένα πτυχίο( ή φάκελο προσόντων καλύτερα!) με μηδενικό αντίκρισμα στην αγορά εργασίας. Οι καθηγητές της Νομικής βέβαια για άλλη μια φορά πρωτοστατούν στην προσπάθεια διάλυσης του δημόσιου, δωρεάν και δημοκρατικού πανεπιστημίου, εφόσον πέρα από τους καθηγητές που συμμετείχαν στις εφορευτικές επιτροπές για την ανάδειξη των συμβουλίων( Γεραπετρίτης, Κοτσαλής, Βλαχόπουλος, Αυγουστιανάκης, Τσικρικάς) μέλος του συμβουλίου διοίκησης του ΕΚΠΑ εξελέγη και η κυρία Σιούτη, καθηγήτρια Διοικητικού, γνωστή για τη στελέχωση κυβερνητικής θέσης ως νομική σύμβουλος του Παπανδρέου.

Σε συμπλήρωμα της εκθεμελίωσης του πανεπιστημίου όπως το ξέρουμε, από το νόμο Διαμαντοπούλου το Μνημόνιο 3 όχι μόνο επιβάλλει περικοπές στις παροχές αλλά προωθεί και το σχέδιο «Αθηνά», το οποίο προβλέπει συγχωνεύσεις και κλείσιμο σχολών σε όλη την Ελλάδα. Στο βωμό «της σωτηρίας της χώρας» θυσιάζονται τμήματα ΤΕΙ και ΑΕΙ, οι φοιτητές των οποίων θα αναγκαστούν εν μία νυκτί να αλλάξουν σχολή και κατά συνέπεια και πόλη διαμονής. Στο πλαίσιο του σχεδίου «Αθηνά» απολύονται μαζικά διοικητικοί υπάλληλοι, αφού όπως λέει το Υπουργείο περισσεύουν. Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν μία εικόνα πλήρως αποδιαρθρωμένου πανεπιστημίου το οποίο λόγω ελλιπών υποδομών( εγκατάλειψη εγκαταστάσεων- συνωστισμός πλήθους φοιτητών στα «διασωθέντα» ιδρύματα) και μειωμένου διοικητικού προσωπικού δεν πληροί κανένα κριτήριο λειτουργικότητας. Οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΚΠΑ εδώ και δύο εβδομάδες βρίσκονται σε κινητοποιήσεις προκειμένου να διαφυλάξουν όχι τη μη περαιτέρω μείωση του μισθού τους (άλλωστε αυτό είναι αυτονόητο πλέον για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους) αλλά την εργασιακή τους θέση. Στον αγώνα αυτό των εργαζομένων οι φοιτητές της Νομικής δεν πρέπει να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους μόνο διακηρυκτικά αλλά να είναι παρόντες σε κάθε κινητοποίησή τους δηλώνοντας έμπρακτα την υποστήριξή τους.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια η γενιά μας καλείται να αναλάβει το ιστορικό χρέος εναντίωσης σε αυτή την πολιτική, διασφαλίζοντας και διαφυλάσσοντας κεκτημένα δικαιώματα ολόκληρου αιώνα τόσο για την ίδια, όσο και για τις επόμενες γενιές. Σε έναν τέτοιο αγώνα ,όχι μόνο κανείς δεν περισσεύει, αλλά πολύ περισσότερο όλες οι κινηματικές δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται και κρίνονται στην υπεράσπιση της πληττόμενης πλειοψηφίας, οφείλουν να προχωρήσουν με ενιαίο κινηματικό βηματισμό ενοποιώντας το φοιτητικό σύλλογο και όχι διαιρώντας τον στη βάση μικροπολιτικών στοχεύσεων και διαφορών. Η συγκυρία που βιώνουμε, η πραγματικότητα δηλαδή που διαμορφώνει το μνημόνιο προδιαγράφει το εξής δίλημμα για τις κινηματικές πολιτικές δυνάμεις: είτε θα επιλέξουν το δρόμο της συμπόρευσης συγκροτώντας το αντίπαλο δέος στις δυνάμεις της συντήρησης και υπεράσπισης της κυβερνητικής πολιτικής (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) είτε αναλωνόμενες σε μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις θα «αφήσουν ελεύθερο το πεδίο» σε όλες τις προσπάθειες εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Το ερώτημα τίθεται από την ίδια την πραγματικότητα και είναι στο χέρι μας να δώσουμε μία νικηφόρα απάντηση σ’ αυτό.

Όσο αναγκαία είναι η κινηματική συμπόρευση των αριστερών πολιτικών δυνάμεων και η απομάκρυνση από τεχνητούς διαχωρισμούς μέσα στα πανεπιστήμια και στο φοιτητικό χώρο, αντίστοιχα είναι επιτακτική η διαμόρφωση ενός κοινωνικοπολιτικού μετώπου σε επίπεδο κοινωνίας που θα συγκροτείται στη βάση της απάντησης στα κυρίαρχα τρομοκρατικά διλήμματα που θέτει η κυβέρνηση

«ευρώ ή χάος», «μνημόνιο ή καταστροφή» και θα προτάσσει μια ρεαλιστική διέξοδο από την κρίση. Το μέτωπο αυτό θα πρέπει να δομείται στη βάση ενός μεταβατικού πολιτικού προγράμματος που θα έρχεται σε ευθεία ρήξη με τις κατευθύνσεις της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ χαράσσοντας μία στρατηγική για έξοδο από το ευρώ, την ΕΕ , διαγραφή του χρέους και ένα συνολικό κοινωνικό μετασχηματισμό προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας. Η συμμαχία αυτή δεν πρέπει να είναι προϊόν συμφωνιών «πίσω από κλειστές πόρτες» αλλά να τελεί σε διαλεκτική σύνδεση και διαρκή αλληλοτροφοδότηση με τις αντιστάσεις που είναι επιτακτικό να ορθωθούν μέσα σε κάθε επιμέρους κοινωνικό χώρο( σχολές, πλατείες, γειτονιές, χώροι δουλειάς κλπ).

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

-ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ – ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ

-ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΕ-ΔΝΤ, ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΡΗΞΗ ΜΕ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ

-ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

-ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ – ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

-ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΛΑ ΜΑΣ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ- ΔΙΗΜΕΡΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΕΚΠΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ,30/11 ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΑ,3/12 ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥΣ!

-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ,ΠΕΜΠΤΗ 29/11 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

-ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗΣ ΤΗΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

-ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ!

– ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΡΙΤΗ 4/12, ΩΡΑ 11.00, ΣΤΗ ΛΕΣΧΗ ΣΙΤΙΣΗΣ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΙΤΙΣΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ