Μήνας: Ιουνίου 2017

Το παθος για τη λευτερια…

Το τελευταίο διάστημα την κοινή γνώμη έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα δύο ποινικές υποθέσεις, καταδίκης δύο νέων ανθρώπων σε ποινή φυλάκισης βάσει του τρομονόμου 187Α ΠΚ. Πρόκειται για 2 καταδίκες που έχουν σηκώσει κλίμα αντιδράσεων στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό, καθώς θίγουν το “κοινό περί δικαίου αίσθημα” και καταστρατηγούν τη θεμελιώση αρχή του δικαίου “in dubio pro reo” (αθώος λόγω αμφιβολιών). Από τις 31 Μαϊου δε, έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, με τίτλο «Μέτρα Θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής και λοιπές διατάξεις», στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η τροποποίηση του άρθρου 187 «περί εγκληματικής οργάνωσης» του Ποινικού Κώδικα, όπου προβλέπεται να προστεθούν πέντε νέες παράγραφοι. Οι νέες διατάξεις αφορούσαν όποιον και όποια “δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί η διεγείρει” σε μια σειρά πράξεων, όπως σε “συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης ή ένταξης σε τέτοια”, σε “διάπραξη εγκλημάτων”, σε “εκπαίδευση ή χρήση εκρηκτικών κ.ά.” και σε “παροχή οδηγιών για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση”. Οι ποινές που προβλέπονταν ήταν φυλάκιση από 6 μήνες έως και πέντε χρόνια, αναλόγως το αδίκημα. Πρόκειται για διατάξεις που προκάλεσαν μεγάλες αντιδράσεις, καθώς εισάγεται ουσιαστικά η ποινικοποίηση του δημόσιου λόγου. Πηγές του Υπουργείου αναφέρουν πως το νομοσχέδιο δεν αποσύρεται, όπως ακουγόταν, αλλά θα εισαχθεί προς ψήφιση σε επόμενη φάση μετά από περαιτέρω επεξεργασία.

Ένα rewind στο χρονικό των υποθέσεων…

Τάσος Θεοφίλου… ή αλλιώς Η τυχαία καταδίκη ενός αναρχικού
Ο Τάσος Θεοφίλου καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 25 χρόνια κάθειρξης το 2014 για απλή συνέργια σε ανθρωποκτονία και για ληστεία τράπεζας στην περιοχή της Νάουσας στην Πάρο που διαπράχθηκε τον Αύγουστο του 2012, ενώ απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες για συγκρότηση, ένταξη και συμμετοχή στην οργάνωση “Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς”, καθώς και για την κατοχή εκρηκτικών και πολεμικού υλικού. Η δευτέρου βαθμού δίκη του έχει ξεκινήσει απ’ τις 21 Νοέμβρη και δικάζεται ξανά για όλες τις κατηγορίες, καθώς η εισαγγελία άσκησε έφεση. Στην πρωτόδικη δίκη κατέθεσαν 19 μάρτυρες κατηγορίας, μεταξύ αυτών αυτόπτες μάρτυρες της ληστείας και στελέχη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, χωρίς κανένας να αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίστηκε η αντιτρομοκρατική υπηρεσία, ένας άγνωστος τους τηλεφώνησε και τους είπε ότι κάποιος “Τάσος” συμμετείχε στη ληστεία και τους έδωσε τη διεύθυνση του σπιτιού του Θεοφίλου στη Θεσσαλονίκη. Ο λόγος που δεν κατέγραψαν το τηλέφωνο του αγνώστου και δεν είχαν τρόπο να τον εντοπίσουν ήταν ότι, όπως ισχυρίστηκαν στο δικαστήριο, η αντιτρομοκρατική υπηρεσία δεν διαθέτει σύστημα αναγνώρισης κλήσεων. Λίγες μέρες αργότερα, βρήκαν τον Τάσο Θεοφίλου να κάθεται στα σκαλάκια του Μετρό στον Κεραμεικό με μια τσάντα που έγραφε “Πάρος”. Επίσης, ο ίδιος ο προϊστάμενος της αντιτρομοκρατικής, όταν ρωτήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τον Θεοφίλου, καθώς είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του. Ακόμη, στέλεχος της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, κατά τη διάρκεια της εξέτασής του, απάλλαξε επί της ουσίας τον κατηγορούμενο, καθώς υποχρεώθηκε να δηλώσει: “Μπορεί να μην είναι, ως ένα μέρος δεν γνωρίζω εάν είναι αλήθεια. Μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος στη ληστεία”. Ο Τάσος Θεοφίλου καταδικάστηκε με μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο το DNA που βρέθηκε σε ένα καπέλο – το καπέλο, ωστόσο, είχε εντοπιστεί εκ των υστέρων, δεν περιλήφθηκε στην επιτόπου φωτογράφιση των πειστηρίων, δεν εγγράφηκε στην έκθεση κατάσχεσης, ενώ ένας μάρτυρας επεσήμανε διαφορές μεταξύ του καπέλου που παρουσιάστηκε στη δίκη και αυτού που φαινόταν να φορά ο ληστής της τράπεζας και δύο επιστημονικά αρμόδιοι μάρτυρες δήλωσαν τόσο κατηγορηματικά ότι η ανίχνευση DNA σε κινητό αντικείμενο δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη ότι το πρόσωπο στο οποίο ανήκει το DNA έχει έρθει σε επαφή με το αντικείμενο αυτό, ώστε ο ίδιος ο πρόεδρος του δικαστηρίου δήλωσε: “Καταλάβαμε, μπορεί και να μην το φόρεσε το καπέλο ο Θεοφίλου”. Τον Μάιο η εισαγγελέας πρότεινε να κριθεί ένοχος ο Τάσος Θεοφίλου. Είναι πράγματι παράξενο και απίστευτο πώς μπορεί μια εισαγγελική λειτουργός να προτείνει την ενοχή του, όταν αυτή δεν έχει αποδειχθεί στο παραμικρό. Η δίκη του Τάσου Θεοφίλου, και εν γένει ο τρόπος που αντιμετωπίζεται από το αστυνομικό και το δικαστικό σύστημα, είναι εξωφρενική.

Ηριάνα Β.Λ… ή αλλιώς Γιατί δεν τον χώριζες;
Η ιστορία της 29χρονης υποψήφιας διδάκτορος Πανεπιστημίου είναι πραγματικά άνευ προηγουμένου. Με μόνο στοιχείο ένα αμφιλεγόμενο, μερικό δείγμα DNA, χωρίς την ύπαρξη μαρτύρων και λοιπών επιβαρυντικών στοιχείων, οι δικαστικές αρχές καταδίκασαν σε ποινή κάθειρξης 13 ετών την 29χρονη, που σήμερα βρίσκεται στη φυλακή ως ένα ακόμη θύμα των ασκήσεων επί χάρτου της Αντιτρομοκρατικής. Η κοπέλα συνελήφθη τον Μάρτιο του 2011 μετά από έφοδο της Αντιτρομοκρατικής στο σπίτι του συντρόφου της Κωνσταντίνου στο πλαίσιο επιχείρησης παρακολούθησης δύο υπόπτων που είχαν επίσης επισκεφτεί το ίδιο σπίτι. Μετά την έφοδο, ο φίλος της που συνελήφθη, κατηγορήθηκε με το άρθρο 187Α για συγκρότηση, ένταξη και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, αυτή των Πυρήνων της Φωτιάς, για να αθωωθεί στη συνέχεια ομόφωνα και πλέον αμετάκλητα, από το πρωτόδικο κιόλας δικαστήριο, με τη σύμφωνη γνώμη και του εισαγγελέα της έδρας. Η 29χρονη είχε δώσει τότε δείγμα DNA, χωρίς ωστόσο να προκύψει κάποιο στοιχείο εναντίον της, με αποτέλεσμα να αφεθεί ελεύθερη. Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα, με αφορμή ένα «εύρημα» των κρατικών εργαστηρίων, η Ηριάνα σύρθηκε στα δικαστήρια. Το εύρημα των αρχών είχε να κάνει με ένα κουτί με όπλα που βρέθηκε θαμμένο στην Πολυτεχνειούπολη τον Νοέμβριο του 2011, όταν ένα άνδρας αγνώστων λοιπών στοιχείων, που δεν εμφανίστηκε στη δίκη, είδε από την ταράτσα του έναν άνδρα να θάβει το κουτί στον χώρο. Όπως αναφέρεται, η ταυτοποίηση μέρους του DNA της με γεμιστήρα εκτός όπλου, που εντοπίστηκε στα ευρήματα της Πολυτεχνειούπολης, οδήγησε στη σύλληψή της και την ποινική της δίωξη για “ένταξη και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση” και “λήψη, κατοχή, μεταφορά και απόκρυψη όπλων και πυρομαχικών με σκοπό τη διάθεσή τους σε τρίτους για διάπραξη κακουργήματος και τον παράνομο εφοδιασμό ομάδων και οργανώσεων”. Η κοπέλα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη και μάλιστα χωρίς ελαφρυντικά, παρότι δεν υπήρξε μαρτυρία εναντίον της, ενώ δεν εμφανίστηκε ούτε πραγματογνωμοσύνη ειδικού που να επιβεβαιώνει την ενοχή της. Πρόκειται για υπόθεση πραγματικής ποινικοποίησης των κοινωνικών συναναστροφών.

Πέραν του ότι μπροστά σ’ αυτές τις περιπτώσεις αυθαιρεσίας της δικαιοσύνης και πολιτικής δίωξης προσώπων μένει κανείς άφωνος, αυτό που αξίζει να σχολιαστεί επειδή και στις δύο υποθέσεις “αποδεικτικό στοιχείο” αποτέλεσε υλικό DNA, είναι ότι για επιστημοτεχνικούς λόγους το υλικό DNA δεν μπορεί να είναι υλικό ενοχής, αλλά υλικό αθώωσης. Η ύπαρξη DNA κάπου δεν μπορεί να σημαίνει πέραν πάσης αμφιβολίας την παρουσία του συγκεκριμένου ατόμου στο χώρο.

Τέλος, είναι σαφές και στις δύο παραπάνω υποθέσεις ότι βασικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα, που έχει ενεργοποιήσει τις διώξεις είναι τα άρθρα 187 και 187Α. Τα άρθρα αυτά προβλέπουν τι εστί τρομοκρατική δράση, τι εστί εγκληματική οργάνωση. Η αλήθεια είναι ότι σε μία πρώτη περίοδο αξιοποιήθηκε εναντίον του αντιεξουσιαστικού χώρου προκειμένου να υπάρξουν ισχυρά πλήγματα στη δράση που είχε αναπτύξει. Σε δεύτερο χρόνο, ωστόσο αποπειράθηκαν να αποδείξουν το «θετικό του πρόσημο» . Με αυτές τις διατάξεις δικάζεται και το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής προκειμένου να δημιουργήθει η εικόνα του κράτους ως του ηθικά και πολιτικά ακέραιου ρυθμιστή της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Ο τρομονόμος, λοιπόν, εν ολίγοις σου απαγορεύει να αγωνίζεσαι τόσο συλλογικά όσο και ατομικά, σου απαγορεύει την κοινωνικοποίηση με πολιτικά ενεργούς φίλους σου, σου απαγορεύει να έχεις την δυνατότητα μιας δίκαιης δίκης.

Απέναντι σε αυτούς, λοιπόν, που στο όνομα της δημοκρατίας κάνουν τις πιο αυταρχικές και αντιδημοκρατικές τομές μεταπολιτευτικά, εμείς ως φοιτητές και αυριανοί δικηγόροι οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι τα κεκτημένα τόσων χρόνων και τα πραγματικά δημοκρατικά μας δικαιώματα είναι η μοναδική τάξη πραγμάτων, η οποία δεν χαρίζεται, ούτε διαπραγματεύεται στο βωμό της κρίσης. Είμαστε εναντίον του νέου τρομονόμου, που στοχοποιεί όλο τον κόσμο του κινημάτος που μπορεί να γίνει πολιτικά επικίνδυνος για το κράτος και τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι δίπλα στους δύο αυτούς νέους ανθρώπους και σε οποιονδήποτε άλλο διώκεται και καταδικάζεται εμμονικά από το κράτος λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων προς παραδειγματισμό!

Advertisements