Μήνας: Ιουνίου 2014

Δελτιο Τυπου ΦΣ Νομικης

Περισσότεροι από 3860 κρατούμενοι βρίσκονται σε απεργία πείνας για 5η μέρα ενώ αναμένεται να δηλώσουν συμμετοχή και άλλες φυλακές. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης τηρεί σιγή ιχθύος για τις κινητοποιήσεις των κρατουμένων κατά τη συνήθη τακτική του, όμως η φωνή τους ξεπερνά τα κάγκελα και τα τείχη των φυλακών.

Το νομοσχέδιο – έκτρωμα σε λίγες μέρες έρχεται προς ψήφιση, προβλέποντας για τους κρατουμένους συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής απομόνωσης, καθώς καταργείται το δικαίωμα των αδειών, θεσμοποιείται ο χαφιεδισμός ενώ ταυτόχρονα περιορίζεται στο ελάχιστο η επαφή με φιλικά και συγγενικά πρόσωπα. Είναι σαφής η στοχοποίηση των αγωνιστών και της πολιτικής δράσης, είναι μια προσπάθεια όσοι δεν σκύβουν το κεφάλι, να «πάρουν το μάθημά τους».

Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο προβλέπει:

  1. Ελάχιστη φυλάκιση 10 ετών στις φυλακές τύπου Γ’, με εξέταση αίτησης μεταγωγής μόνο μετά από 2 χρόνια!
  2. Ενδεχόμενη αποφυλάκιση όσων κρατουμένων βοηθήσουν μέσα στις φυλακές στην εξάρθρωση τρομοκρατικής οργάνωσης, θεσμοποιώντας ένα αστυνομικό κράτος μέσα σε αυτές
  3. Φύλαξη των κτηρίων των φυλακών τύπου Γ’ από την αστυνομία και όχι από σωφρονιστικούς υπαλλήλους, χωρίς πρόβλεψη για τον τρόπο επέμβασής της
  4. Κατάλυση κάθε αρχής ισότητας και αναλογικότητας των ποινών, εισάγοντας στην θέση τους την «αρχή της εκδίκησης»

Όλα αυτά την ώρα που κυβέρνηση και ΕΕ ετοιμάζουν νέο πακέτο μέτρων, επιδεικνύουν το πιο σκληρό τους πρόσωπο, προκειμένου να καταστείλουν τον κόσμο των κινημάτων και του αγώνα.

Εμείς, ως φοιτητές Νομικής, δηλώνουμε την αντίθεσή μας με αυτό το νομοσχέδιο που θυμίζει κάτι από Γκουαντάναμο, για αυτό και με τους συλλογικούς μας αγώνες, μαζί με τους φυλακισμένους και την υπόλοιπη κοινωνία θα παλέψουμε για το δικαίωμα μας, για να ανατραπεί κάθε πτυχή της πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

ΚΑΜΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΛΕΥΚΑ ΚΕΛΙΑ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής Αθήνας

Αθήνα, 27/6/14

Deltio typou 1 Deltio typou 2

Advertisements

«Δεν υπογραφω, δεν υπογραφω, δεν υπογραφω…»

5 τρόποι να παλέψετε τον καπιταλισμό χωρίς να κάνετε τίποτα απολύτως

[για την άρνηση του ΜΑΣ να υπογράψει το ΔΣ σχετικά με τις απειλές καθηγητών για διαγραφή φοιτητών]

Άλλη μια εξεταστική διεξάγεται στη σχολή μας και, αρνούμενοι να πρωτοτυπήσουν, οι καθηγητές έχουν ήδη δώσει ρεσιτάλ αυθαιρεσίας, απειλώντας φοιτητές με διαγραφές, απαγορεύοντάς τους να πηγαίνουν τουαλέτα κατά τη διάρκεια της εξέτασης, αλλάζοντάς τους θέση συνέχεια, χωρίς συγκεκριμένο λόγο και προσπαθώντας να συναγωνιστούν σε αποτελεσματικότητα τον έλεγχο των αεροδρομίων σε τσάντες και παντός είδους ηλεκτρονικές συσκευές. Στο κλίμα, λοιπόν, τρομοκρατίας

πο υ προσπαθεί να εμπεδωθεί κατά τη διάρκεια της εξεταστικής (δεν κουνιέσαι, δεν μιλάς, δεν κοιτάς, αλλιώς μηδενίζεσαι), κατεβάσαμε ως ΡΑΠαΝ – ΣΑΦΝ διοικητικό συμβούλιο για την καταδίκη των περιστατικών αυτών, σε μια προσπάθεια μείωσής τους στο μέλλον. Η θέση της ΔΑΠ, προς υπεράσπιση των καθηγητών, ήταν αναμενόμενη, καθόλου αναμενόμενη δεν ήταν όμως η στάση του ΜΑΣ, που επίσης δεν υπέγραψε το ΔΣ, με αποτέλεσμα αυτό να μην περάσει.

Ένα από τα βασικά του επιχειρήματα ήταν ότι το συγκεκριμένο ΔΣ «ρίχνει στάχτη στα μάτια των φοιτητών», καθώς τους στρέφει ενάντια στους καθηγητές και τους αποπροσανατολίζει από το σημαντικότερο πρόβλημά τους αυτή τη στιγμή, που είναι η κατάρτιση του Οργανισμού και το «πέταμα» των παιδιών των λαϊκών οικογενειών έξω από τα πανεπιστήμια. Το κείμενο, λοιπόν, αυτό είναι μια προσπάθεια απάντησης στο πιο τετριμμένο και πολιτικά λάθος επιχείρημα όλων των εποχών. And here we go…

  1. Το συγκεκριμένο ΔΣ δεν ρίχνει στάχτη στα μάτια των φοιτητών. Δεν είναι, με άλλα λόγια, μια απόπειρα μεταφοράς της συζήτησης από τους Οργανισμούς στην καθηγητική αυθαιρεσία και, πολύ περισσότερο, δεν είναι μηχανορραφία του σχήματός μας (ή και της ΑΡΕΝ που επίσης υπέγραψε), με στόχο να περιορίσει τη συζήτηση που διεξάγεται γύρω από τους Οργανισμούς στο εσωτερικό του φοιτητικού συλλόγου. Τα φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας, πολύ οξυμμένα στη συγκεκριμένη εξεταστική, είναι κάτι το υπαρκτό, κάτι που βιώνει ο κάθε ένας μας. Είναι η προσπάθεια επίδειξης ισχύος από πλευράς καθηγητικού σώματος και το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται οι φοιτητές μέσα στο άγχος της εξεταστικής. Πολύ περισσότερο, όταν οι απειλές των καθηγητών συνδέονται τόσο άμεσα με την κατάρτιση των Εσωτερικών Κανονισμών («περιμένετε να περάσουν οι Κανονισμοί και θα δείτε για πότε θα διαγράφεται όποιος πιαστεί να αντιγράφει») δεν μπορεί κανείς, ειδικά μια παράταξη που διαρρηγνύει τα ιμάτιά της ότι αγωνίζεται για τα φοιτητικά συμφέροντα, να κλείσει τα μάτια σε αυτό και σίγουρα δεν μπορεί κανείς να ορίσει, μην υπογράφοντας ένα ΔΣ, με τι πρέπει και τι δεν πρέπει να ασχολούνται οι φοιτητές.
  2. «Το κείμενο στρέφει τους φοιτητές ενάντια στους καθηγητές κι όχι ενάντια στο Υπουργείο, που καταρτίζει τους Οργανισμούς». Δεν μπορούμε, σ’ αυτό το σημείο, παρά να αναρωτηθούμε ποιος θα είναι αυτός που στην τελική θα εφαρμόσει αυτούς τους πολυσυζητημένους Οργανισμούς. Θα είναι άραγε οι φοιτητές; Μήπως θα είναι οι απολυμένες καθαρίστριες και οι διαθέσιμοι θυρωροί; Μάλλον θα είναι όσοι περιμένουν πώς και πώς την ευκαιρία να επιβληθούν πειθαρχικές ποινές σε όποιον δεν παρακολουθεί, δεν διαβάζει αρκετά, δεν προσπαθεί αρκετά σκληρά (όσο σκληρά επιβάλλει το «κύρος» της Νομικής) να προωθήσει την εικόνα ενός εξευρωπαϊσμένου πανεπιστημίου, μάλλον θα είναι δηλαδή οι ίδιοι οι καθηγητές. Για εμάς, ένα μέτωπο των φοιτητών απέναντι στην ψευδαίσθηση εξουσίας των καθηγητών, ένα μέτωπο διεκδίκησης του αυτονόητου – δηλαδή αξιοπρεπή μεταχείριση των φοιτητών και όχι αντιμετώπισή τους σαν να είναι κατάδικοι – δεν αποσυσπειρώνει το φοιτητικό σώμα ούτε στοχεύει λάθος αντίπαλο. Απλά αποδεικνύει ότι οι φοιτητές μπορούν από κοινού να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα συγκρουστούν με την αυθεντία των καθηγητών, και μπορούν να πετυχαίνουν νίκες ως προς αυτό.
  3. Σχετικά με το πέταμα των παιδιών λαϊκών οικογενειών έξω από τα πανεπιστήμια. Έχουμε ήδη πει πολλές φορές ότι το πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν με τους Οργανισμούς δε χωράει κανέναν από εμάς. Ποιος μπορεί να πληρώνει για παροχές, να πληρώνει δίδακτρα, να παρακολουθεί διαλέξεις επί διαλέξεων κάθε μέρα, να γράφει εξετάσεις υπό την απειλή της διαγραφής και να τα αντέξει όλα αυτά για να βγει στην αγορά εργασίας με διασπασμένο πτυχίο και μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα; Η μάχη ενάντια στους Οργανισμούς πρέπει να δοθεί, γιατί ακριβώς πλήττει τα συμφέροντα κάθε φοιτητή και πρέπει να δοθεί μαζικά και αποφασιστικά. Αυτό δε σημαίνει, όμως, ότι θα γυρίζουμε την πλάτη σε επιμέρους προβλήματα του φοιτητικού σώματος, «κρατώντας δυνάμεις» για τη μία και μοναδική μάχη που θα κληθούμε να δώσουμε σε ένα απροσδιόριστο μέλλον. Αντιθέτως, αυτή η λογική καλλιεργεί μονάχα ηττοπάθεια – ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι πολλές από τις διατάξεις που περιλαμβάνει ο Οργανισμός ήδη εφαρμόζονται σπερματικά, ήδη εμπεδώνονται σαν καθημερινότητα και η άρνηση μίας δύναμης να αντιληφθεί και να αναδιατάξει αυτήν την πραγματικότητα δεν βοηθάει σε απολύτως τίποτα.
  4. Αν το ΜΑΣ καίγεται τόσο πολύ να αγωνιστεί ενάντια στους Οργανισμούς, εμείς δεν μπορούμε με τίποτα να ερμηνεύσουμε τη στάση του στο προηγούμενο ΔΣ. Συγκεκριμένα, όταν η Κοσμητεία, με βάση τη διάταξη του Οργανισμού για ενιαίο ψηφοδέλτιο κάλεσε τους φοιτητές να προβούν στις αντίστοιχες εκλογές για τον έναν και μοναδικό εκπρόσωπό τους στις συνελεύσεις της, το ΜΑΣ, αντί να καταδικάσει το γεγονός αυτό, πρότεινε ο πεφωτισμένος αυτός εκπρόσωπος να οριστεί – απλά να οριστεί ανάμεσα στα μέλη του ΔΣ. Ανακύπτει, λοιπόν, το εξής ερώτημα: το ΜΑΣ εν τέλει στηρίζει ή δεν στηρίζει τους Οργανισμούς; Προφανώς δεν εξισώνουμε το ΜΑΣ, μια αριστερή δηλαδή δύναμη, με τη ΔΑΠ, που δεδηλωμένα στηρίζει τους Οργανισμούς και τους Πρότυπους Εσωτερικούς Κανονισμούς. Παρόλα αυτά οι συνάδελφοι από το ΜΑΣ φαίνεται να ξεχνάνε ότι οι αγωνιστικές κορώνες και η καταδίκη του καπιταλισμού με κάθε ευκαιρία δεν σημαίνουν τίποτα αν δεν υπάρξει όντως κάποια αντίστοιχη δράση.
  5. Για την επιμονή της ΠΚΣ να μην υπογράφει κείμενα που δε στοχοποιούν ευθέως την ΕΕ και τα μονοπώλια. Σαν σχήμα κάνουμε την ανάγνωση, και το έχουμε αναδείξει πολλές φορές, ότι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση δεν προωθείται απλά επειδή ο εκάστοτε υπουργός παιδείας ξύπνησε στη λάθος πλευρά, αλλά ότι είναι η αποκρυστάλλωση της μνημονιακής πολιτικής στο εσωτερικό του πανεπιστημίου και ότι πολλές από τις διατάξεις των Οργανισμών αποτελούν δεσμεύσεις που έχει πάρει η κυβέρνηση απέναντι στην ίδια την ΕΕ. Παρόλα αυτά, η ΠΚΣ χρησιμοποιεί όλο και πιο συχνά το συγκεκριμένο επιχείρημα, γιατί της δίνει μια πολύ καλή ευκαιρία στο να μην υπογράφει ΔΣ που έχουν κατατεθεί από άλλες πολιτικές δυνάμεις και ταυτόχρονα να τις καταγγέλλει για «συνδιαχείριση και οπορτουνισμό». Βέβαια, οι πολιτικές ταμπέλες που βάζει κανείς σε άλλους ή και στον ίδιο δεν έχουν καμία σημασία, αν δεν συνοδεύονται και από τις αντίστοιχες δράσεις. Αν, λοιπόν, η ΠΚΣ θεωρεί ότι η συγκεκριμένη στάση της την καθιστά πιο επαναστατική και πιο ριζοσπαστική, εμείς επιλέγουμε να διατηρήσουμε τις αμφιβολίες μας και να αφήσουμε την ίδια την πραγματικότητα να το κρίνει.

Εν τέλει, αυτό που προσπαθούμε να αναδείξουμε είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που έχει το ΜΑΣ στο να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και να κάνει όντως κάτι για αυτήν, ξεπερνώντας σεχταριστικές λογικές και ιδεολογικές εγκλήσεις και ψευτοδίπολα. Θεωρούμε ότι οι συνάδελφοι από το ΜΑΣ, δεν θα είναι λιγότερο αγωνιστές αν στηρίξουν ένα κείμενο που δεν έχει κατατεθεί αποκλειστικά από τους ίδιους. Δεν θα είναι λιγότερο ριζοσπάστες αν κινητοποιηθούν ενάντια και σε «μικρότερα» προβλήματα της φοιτητικής καθημερινότητας. Με τη στάση τους αυτή τη στιγμή δεν εξασφαλίζουν καλύτερες θέσεις μάχης για καμία μερίδα των φοιτητών, ούτε καν για τα λαϊκά παιδιά που αρέσκονται να αναφέρουν με κάθε ευκαιρία. Πολύ περισσότερο, η εμμονή στην ιδεολογική καθαρότητα, που έχει σαν απότοκο την άρνηση μετωπικής λογικής και συμπεριφοράς απέναντι στις μάχες που το φοιτητικό σώμα καλείται να δώσει όλο και πιο συχνά, δεν τους κάνει περισσότερο επαναστάτες. Ίσως, αντίθετα, να είναι το μόνο πράγμα που θα βοηθήσει την ΠΚΣ να επιβιώσει στο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο –δηλαδή η παντελής αδυναμία της να αποτελέσει όντως επικίνδυνο παράγοντα απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης και του υπουργείου και η συνέχιση μιας λογικής περιχαράκωσης που θα την κάνει να εξαπολύει μύδρους απέναντι σε όλους και σε όλα, αλλά να μην κάνει τίποτα για τίποτα.

Στην τελική, η εικόνα ενός κειμένου, το οποίο υπερασπίζεται φοιτητικά δικαιώματα και δεν έχει υπογραφεί από τη ΔΑΠ και την ΠΚΣ, λέει από μόνη της πολλά πράγματα. Εμείς, από την πλευρά μας, θα θέλαμε να μην ξαναϋπάρξει κάποιο αντίστοιχο περιστατικό, αλλά η προβλεψιμότητα και ο τετριμμένος σεχταρισμός της ΠΚΣ δυστυχώς μας προϊδεάζει για το αντίθετο…

ΔΣ για απειλές καθηγητών για διαγραφή φοιτητών στην εξεταστική 26_6_14 Τοποθέτηση ΠΚΣ στο ΔΣ για απειλές καθηγητών για διαγραφή φοιτητών στην εξεταστική 26_6_14

 

Ανταπόκριση από τη διαδήλωση έξω από τα βραβεία MAD (23/6)

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής

[αναδημοσιεύουμε από το blog των απολυμένων από τα Μετρόπολις την ανταπόκριση από τη διαδήλωση έξω από τα βραβεία MAD, στην οποία συμμετείχαν και αρκετά μέλη του Συλλόγου μας]

Ανταπόκριση από τη διαδήλωση έξω από τα βραβεία MAD (23/6)

Αντιμέτωποι με την αδιαλλαξία του επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή, που αρνείται παράνομα εδώ και 2,5 χρόνια να μας καταβάλλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που μας οφείλει, προχωρήσαμε σε μια ακόμη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την απονομή των βραβείων MADχθες (23/6) στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας.

Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε μπροστά από την κεντρική είσοδο της διοργάνωσης με τη συνδρομή αλληλέγγυων από πρωτοβάθμια σωματεία και συλλογικότητες. Με συνθήματα, παλμό, τρικάκια και μοίρασμα κειμένων καταγγείλαμε για μια ακόμη φορά την εργοδοτική ασυδοσία του Ανδρέα Κουρή και το καθεστώς ασυλίας στο οποίο τυγχάνει και του παρέχεται απλόχερα από πολιτικούς παράγοντες, επιχειρηματίες, αλλά και από την ίδια τη Δικαιοσύνη. Την ίδια στιγμή που ο Ανδρέας Κουρής επεκτείνει…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 363 επιπλέον λέξεις

Κειμενο – καταγγελια στο Μετωπο Αγωνα Σπουδαστων

ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΕΑΥΤΟ (Μ.Α.Σ.)

Την Δευτέρα 23/6, 12.00 στο ισόγειο της σχολής είχε συγκληθεί Διοικητικό Συμβούλιο του Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής επ’ αφορμή της ανακοίνωσης της Κοσμητείας της σχολής μας, η οποία καλεί σε εκλογή αντιπροσώπου των φοιτητών στην Κοσμητεία μέσα από ενιαίο ψηφοδέλτιο.

Το κείμενο που κατέβαινε από την ΑΡιστερή ΕΝότητα, ήταν αρκετά συγκεκριμένο και λιτό και ως ΕΑΑΚ δεν είχαμε διαφωνίες παρά σε 1-2 σημεία ελάσσονος σημασίας, τα οποία και επιλύθηκαν πολύ γρήγορα με εναλλακτικές διατυπώσεις.
Το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών από την άλλη είχε άλλη γνώμη και για αυτό ακολούθησε και μια διαφορετική τακτική. Μια τακτική που γίνεται όλο και πιο συχνό φαινόμενο ειδικά μετά τη συγκρότηση του νέου ΔΣ και την παρεπόμενη κατάληψη δύο εδρών από το ΜΑΣ.

Ας πάρουμε τα πράγματα, όμως, από την αρχή:

(περισσότερα…)

Κάτω τα χέρια από τον αγώνα των εργατών της ΒΙΟΜΕ [ψήφισμα ΣΥΒΧΑ]

Ψήφισμα του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια, 10681, Αθήνα | τηλ: 210 – 3820537
sylyp_vivliou@yahoo.gr | http://bookworker.wordpress.com

ΨΗΦΙΣΜΑ

Κάτω τα χέρια από τον αγώνα των εργατών της ΒΙΟΜΕ

Με δικαστική προσφυγή που κατατέθηκε ξαφνικά επιχειρείται η επιστροφή της εξαφανισμένης εδώ και 2,5 χρόνια εργοδοσίας της ΒΙΟΜΕ στη διοίκηση του εργοστασίου και η εκδίωξη των εργαζομένων από αυτό.

Η εργοδοσία, η οποία έχει καταδικαστεί σε 126 μήνες φυλάκισης συνολικά για χρέη προς τους εργαζόμενους, σε συνεργασία με τη διορισμένη σύνδικο, ζητάει να επιστρέψει για να οδηγήσει σε πτώχευση τη ΒΙΟΜΕ ώστε να αποφύγει τα χρέη προς τους εργαζόμενους αλλά και προς το ΙΚΑ και το δημόσιο, και να εκκενώσει το εργοστάσιο.

Δηλώνουμε τη στήριξή μας στους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ, οι οποίοι με τον πολύχρονο μαχητικό αγώνα τους και την προσπάθειά τους να λειτουργήσουν οι ίδιοι το εργοστάσιο έχουν βάλει φραγμό στην εργοδοτική λεηλασία και έχουν ανοίξει το δρόμο για…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 78 επιπλέον λέξεις

αναδημοσιευση επιστολης αγωνιζομενης καθαριστριας προς αστυνομικο

«Θέλω να σου αφηγηθώ μία ιστορία. 

Προστατεύοντας τον Πολίτη!

Προστατεύοντας τον Πολίτη!

Ήταν αρχές της δεκαετίας του 80. Τότε η Ελλάδα δεν ζούσε την κρίση των θεσμών και των αγορών, αλλά οι περισσότεροι ζούσαν τον αγώνα της καθημερινής επιβίωσης. Κάπου στα Βόρεια προάστια των Αθηνών υπήρχε μία μεγάλη υφαντουργία, που τα αφεντικά της θεωρούντο μέλη της οικονομικής ελίτ. Απασχολούσαν περισσότερες από 700 εργαζόμενες. Και μία νύχτα αποφάσισαν να μεταφέρουν αιφνιδιαστικά τα κεφάλαιά τους στην Ελβετία και να εξαφανιστούν. Είχαν προηγηθεί τρεις μήνες καθυστέρησης πληρωμών του προσωπικού. Η “Μπαρκό” -έτσι λεγόταν η υφαντουργία τους- έμεινε ακέφαλη, με 700 οικογένειες μέσα σ’ έναν άγριο χειμώνα να περιμένουν τα χρήματα που είχαν ήδη δουλέψει. Το Κράτος άρχισε να .. σφυρίζει αδιάφορα κι όταν το συνδικάτο των εργαζομένων (τότε τα συνδικάτα ήταν ακόμη ισχυρά) κήρυξε την πρώτη λευκή απεργία εν Ελλάδι, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως έβαλε τα ΜΑΤ απέναντι στις υφάντριες. (περισσότερα…)

Αναδημοσιευση της αποφασης ΓΣ του Συλλογου Διοικητικων υπαλληλων του ΕΚΠΑ [13/6/14]

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης της 13ης Ιουνίου 2014 του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού ΕΚΠΑ

Μετά από μήνες ψεύτικων υποσχέσεων και δεσμεύσεων από το Υπουργείο Παιδείας, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, δε μας ξαφνιάζει. Δε συναινέσαμε ποτέ στη δήθεν πρόταση Αρβανιτόπουλου, άλλωστε. Ως απεργοί, το Δεκέμβρη, θέσαμε ερωτήματα προς το Υπουργείο για τα στοιχεία της εκείνα που την καθιστούσαν ανεδαφική. Το Υπουργείο δεν απάντησε ποτέ. Αρνήθηκε κάθε συνομιλία μαζί μας και προτίμησε να συνομιλεί με εκείνους που πίστευαν τις υποσχέσεις του και με όσους δέχονταν να παίζουν το παιχνίδι του. (περισσότερα…)